ในสนามรบเบื้องล่างไม่ให้คลาดสายตา
…
ทักษะยุทธ์ระดับหนึ่งงั้นเหรอ?
ซูอวี่สัมผัสได้ถึงมวลพลังกดดันอันหนักหน่วงที่อัดแน่นอยู่บนกำปั้นของอู๋เจี๋ย
ทว่าในแววตาของเขากลับปราศจากความหวาดกลัวแม้แต่นิดเดียว สิ่งที่ลุกโชนอยู่ในนั้น… มีเพียงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันเดือดพล่าน!
“งั้นก็มาวัดกันดู! ว่าหมัดทลายหินของแก… หรือหมัดไทเก๊กหยินหยางของฉัน ใครมันจะแหลกสลายไปก่อนกัน!”
ซูอวี่คำรามเสียงต่ำ!
ฉับพลัน เจตนารมณ์หยินหยางอันลึกล้ำไหลทะลักเข้าห่อหุ้มหมัดทั้งสองข้าง เขาวาดวงแขนปัดป่ายอากาศเบื้องหน้าอย่างพริ้วไหว ราวกับกำลังควักล้วงปั่นป่วนมวลเมฆาบนท้องฟ้า!
และในวินาทีต่อมา ซูอวี่ก็ซัดหมัดพุ่งสวนทะลวงเข้าปะทะกับหมัดทลายหินของอู๋เจี๋ยอย่างจัง!
“หมัดไทเก๊กหยินหยาง!”
กระแสปราณขาวดำสองสายหมุนวนเกลียวคลื่นเกรี้ยวกราดรอบกำปั้น ห่อหุ้มพลังทำลายล้างที่พร้อมบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
ชั่วพริบตาแห่งการปะทะ ขุมพลังหยินหยางนั้นกลับบดขยี้กดทับหมัดทลายหินของอู๋เจี๋ยเอาไว้ได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด!
“คลื่นพลังระดับนี้มัน… หรือว่าจะเป็นทักษะยุทธ์ระดับสอง!?”
ใครบางคนในฝูงชนกรีดร้องอุทานลั่น!
พริบตานั้น สายตาทุกคู่ที่จ้องมองซูอวี่ต