่างเบิกโพลงด้วยความตื่นตะลึงสุดขีด!
จริงอยู่ที่ก่อนหน้านี้ตอนอัดจางเสี่ยวเฉิง ซูอวี่ก็ใช้หมัดไทเก๊กหยินหยางเหมือนกัน แต่นั่นมันเป็นแค่การสำแดงพลังเพียงเศษเสี้ยวผิวเผินเท่านั้น
สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าในวินาทีนี้… นี่ต่างหากคืออานุภาพการทำลายล้างที่แท้จริงของสุดยอดวิชา!
“พระเจ้าช่วย! หมอนั่นบรรลุทักษะยุทธ์ระดับสองแล้วงั้นเหรอเนี่ย! ต้องเข้าใจก่อนนะเว้ย ว่าต่อให้เป็นแค่ทักษะระดับหนึ่งขั้นกากสุด ยอดฝีมือขอบเขตปราณโลหิตยังต้องกระอักเลือดฝึกแทบตายกว่าจะถึงขั้นสมบูรณ์แบบได้… แต่ซูอวี่ ที่อยู่แค่ปราณโลหิตขั้นสูงสุด กลับสำเร็จวิชาระดับสองแล้วเนี่ยนะ!”
“โคตรบ้าไปแล้ว! แถมอานุภาพทำลายล้างเบอร์นี้ แม่งบดขยี้หมัดทลายหินของอู๋เจี๋ยจมดินไปเลยด้วยซ้ำ! หรือว่า… ซูอวี่จะฝึกทักษะยุทธ์ระดับสองจนบรรลุ ‘ขั้นสมบูรณ์แบบ’ แล้ววะ!?”
“เชี่ยเอ๊ย! ปีศาจชัดๆ แบบนี้มันจะสัตว์ประหลาดเกินไปแล้ว!”
“แม่งเอ๊ย… ฉันเองก็อยู่ขอบเขตปราณโลหิตขั้นสูงสุดเหมือนกัน แต่จนป่านนี้ ทักษะระดับหนึ่งของฉันยังงูๆ ปลาๆ อยู่แค่ขั้นเริ่มต้นเองว่ะ”
“เอาคนไปเทียบกับสัตว์ประหลาด… แม่งน่าโมโหจนอยากกระอักเลือดตายจริงๆ!”
ฝูงชนเด็กใหม่นับไม่ถ้วนต่างจ้องมอง
