เอียดไม่เหมือนกัน บนตัวป้ายถูกสลักชื่อเจ้าของเอาไว้อย่างชัดเจน
“ตัวเลขภายในป้ายหยก คือ ‘แต้มคะแนน’ ของพวกนาย! ในค่ายอัจฉริยะแห่งนี้ แต้มคะแนนคือพระเจ้า! มันสามารถนำไปแลกเปลี่ยนทรัพยากรได้ทุกสรรพสิ่ง! ขอเพียงแค่มีแต้มมากพอ... ต่อให้เป็นอุปกรณ์วิญญาณระดับสูง พวกนายก็สามารถเสกมันมาได้!”
“แน่นอนว่าแต้มเริ่มต้นของพวกนายแต่ละคน จะถูกจัดสรรให้แตกต่างกันไปตามผลงานอันดับในทำเนียบอัจฉริยะ รายละเอียดพวกนี้เดี๋ยวพวกนายค่อยกลับไปศึกษาเอาเองทีหลังก็แล้วกัน!”
หลังจากเฉินเจ๋อกำชับกฎระเบียบต่างๆ เสร็จสรรพ เขาก็สะบัดก้นเดินจากไปในทันที
ซูอวี่เดินทอดน่องกลับมาที่ห้องพักของตัวเอง เขาหมุนป้ายหยกในมือเล่นไปมาก่อนจะลองออกแรงกดลงไปเบาๆ
ทันใดนั้น บนป้ายหยกก็สาดแสงฉายภาพโฮโลแกรมลอยขึ้นมากลางอากาศ บนหน้าจอโฮโลแกรมปรากฏตัวเลขแต้มคะแนนของเขาอย่างชัดเจน...
[**200 คะแนน**]
ซูอวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ไม่รู้เหมือนกันแฮะ… ว่าไอ้สองร้อยคะแนนในค่ายนี้มันจะเอาไปถลุงทำอะไรได้บ้าง ซูอวี่โยนป้ายหยกเล่นอยู่สองสามทีก่อนจะเก็บมันเข้ากระเป๋า แล้วเริ่มปรับลมหายใจเข้าสู่สภาวะบำเพ็ญเพียร
เนื่องจากผลต้านทานยาของ ‘โอสถหลอมไขกระดูก’ ยังคง