“เจ้าตำหนัก ข้าไม่เข้าใจความหมายของท่าน นี่ไม่ใช่การประลองโลกยุทธหรอกหรือ” ท่านเทพจื่อหวนขมวดคิ้วถาม ร้อยโลกยุทธที่ต่อสู้กันมานับพันปีจะถูกทำลายทิ้งทั้งหมด แม้นางจะไม่ใช่ผู้มีเมตตาก็ยังรู้สึกว่าโหดร้าย ไม่เข้ากับแนวทางของโลกเทพยุทธ โลกเทพยุทธสามารถปกครองมหาพิภพนิลเหลืองมาได้หลายปีก็เพราะมีกฎเกณฑ์ที่สรรพชีวิตยอมรับได้
ผู้เฒ่าผมขาวก้มมองคงคาสวรรค์อันกว้างใหญ่เบื้องล่าง กล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “แม้จะไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายของผู้ผิดแผก แต่โลกยุทธไทฮวงก็เกิดความเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง บวกกับการตกตายของท่านเทพ ส่วนโลกยุทธ์อื่นก็มีความผิดปกติในลักษณะคล้ายกัน ระเบียบสังสารวัฏไม่เสถียร ดังนั้นโลกเบื้องบนจึงตัดสินใจล้างผลาญโลกยุทธ์เหล่านี้เพื่อป้องกันภัยในอนาคต”
“การทำลายโลกยุทธ์จำนวนมากในคราวเดียวเป็นเรื่องยากจะชี้แจงต่อมหาพิภพนิลเหลือง จึงต้องจัดศึกชิงเจ้าแห่งโลกยุทธขึ้นมาก่อน แล้วค่อยหาเหตุผลไปชี้แจงต่อสรรพชีวิต สำหรับดาวสังหารนิรันดรกาล ก็เพราะผู้อาวุโสบางคนจากตำหนักเทพได้รับรู้เรื่องนี้ จึงอาศัยชื่อของศึกชิงเจ้าแห่งโลกยุทธ์ส่งดาวสังหารนิรันดร์กาลเข้ามา หวังจะเลี้ยงให้เติบใหญ่แล้วค่อยเก็บเกี่ยว ศึกโลกยุทธ์ครั้งนี้ไม่มีวันจบลงอย่างราบรื่นแน่” เขากล่าวอย่างสงบ ราวกับสิ่งที่พูดไม่ใช่ร้อยโลกแต่เป็นเพียงหินร้อยก้อน
ท่านเทพจื่อหวนเงียบไป ในเมื่อเป็นการตัดสินใจของโลกเทพยุทธนางย่อมไม่กล้าออกความเห็
