น แต่ไหนแต่ไรโลกเทพยุทธ์ก็ไม่ใช่เพิ่งทำเช่นนี้เป็นครั้งแรก หากรู้สึกว่าอาจเป็นภัยต่อการดำรงอยู่ของพวกเขา ต่อให้ยังไม่แน่ชัด เพียงแค่สงสัยก็จะล่มล้างเสีย นี่คือเหตุผลที่ลัทธิโบราณไมอาจเติบโตได้เลย
“ยังเหลืออีกเก้าร้อยปี ใกล้เข้ามาแล้ว ไม่ว่าผู้ใดอยู่เบื้องหลัง อยู่ต่อหน้าอาญาสวรรค์ก็จะเผยโฉมแท้และตายอย่างสิ้นหวัง” ผู้เฒ่าผมขาวกล่าวเสียงเบา เมื่อนึกถึงอาญาสวรรค์ แววตาเขาก็ปรากฏประกายเย็นชา
ภายในพื้นที่สุญญตา เคราะห์สวรรค์มาถึงแล้ว พื้นที่สุญญตานี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางร้อยลี้ แต่เจียงฉางเซิงยังคงกังวลว่าเคราะห์สวรรค์จะลุกลามออกไป ทว่าเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ เขาก็จำต้องฝ่าทะลวง
เปรี้ยง!!! เมฆอัสนีหมุนมวนอยู่ในพื้นที่สุญญตา แต่เขากลับยังได้ยินเสียงฟ้าร้อง บางทีนี่อาจเป็นเสียงแรงกดดันทางวิญญาณจากมรรคาสวรรค์ที่อยากบีบให้เขาล่าถอย แต่เรื่องแค่นี้ไม่อาจทำให้เขาหวั่นไหว เพื่อป้องกันไม่ให้การข้ามเคราะห์ครั้งนี้รบกวนตัวตนในโลกเบื้องบน เจียงฉางเซิงจึงเปิดใช้เกราะแต้มโชคชะตาขึ้นทันที เพื่อให้พลังต่อสู้ของเขาหลังบรรลุขั้นยังคงเหลือไว้ได้มากที่สุด
ในความมืดมิด เมฆสีม่วงหมุนวน เสียงฟ้าร้องดุจเสียงคำรามของสัตว์อสูรยุคบรรพกาลชวนให้หวาดกลัว สายฟาสายหนึ่งฟาดลงมาอย่างกะทันหัน!เปรี้ยง! เกราะป้องกันแต้มโชคชะตาของเจียงฉางเซิงต้านทานสายฟ้านี้ไว้ได้ การโจมตีครั้งนี้ทำให้เขาสูญเสียแต้มโชคชะตาไปหนึ่งล้านแต้ม ยัง
