่าป่านนี้อาจจะทะยานขึ้นเป็นยอดฝีมือขอบเขตหลอมภายในไปตั้งนานแล้ว! นี่แหละคือความเหลื่อมล้ำอันโหดร้ายของสิ่งที่เรียกว่า ‘ทรัพยากร’
ซูอวี่พยักหน้ารับทราบนิ่งๆ เรื่องความมั่นใจน่ะเขาไม่เคยขาดแคลนอยู่แล้ว
ก็แค่ตามหลังนิดหน่อยไม่ใช่หรือไง? ฉันมีระบบโกงอยู่ในหัวทั้งคนนะโว้ย! รอให้เหยียบเข้าค่ายอัจฉริยะแล้วกอบโกยทรัพยากรมาได้เมื่อไหร่ ฉันก็แค่โยนมันเข้าช่องสังเคราะห์เพิ่มความโหดเป็นสองเท่า แค่นี้… ช่องว่างความห่างชั้นมันก็ถูกเหยียบจนแบนติดดินแล้ว!
เมื่อเห็นท่าทีสงบนิ่งเยือกเย็นของซูอวี่ ไป๋จ่านก็อดไม่ได้ที่จะลอบทึ่งในใจ สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะที่ถูกตาต้องใจ ‘ท่านผู้นั้น’ ทัศนคติแข็งแกร่งดุจหินผาแบบนี้ ถ้าไม่เห็นกับตาว่าซูอวี่ยังใส่ชุดนักเรียน เขาคงไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่านี่คือเด็กหนุ่มอายุแค่สิบเจ็ดสิบแปด!
ไป๋จ่านกล่าวต่อ “แน่นอนว่า… นอกเหนือจากการรับมือกับอัจฉริยะตัวตึงรุ่นเดียวกันแล้ว สิ่งที่นายต้องระวังตัวให้มากที่สุด ก็คือพวก ‘เด็กซิ่ว’ ที่ฉันบอกนั่นแหละ”
เด็กซิ่ว!
ดวงตาของซูอวี่สาดประกายใคร่รู้ เขายิงคำถามทันที “ครูฝึกไป๋ครับ ทำไมพวกเด็กซิ่วถึงเลือกจะดรอปเรียนล่ะ? ตามหลักแล้ว คนที่ยอมถอยกลับม
