ณ เขตพื้นที่รกร้างชานเมืองเหิงเฉิง
หลี่เทียนเฮ่อกำลังเร่งฝีเท้าเดินทางจนฝุ่นตลบ
ทว่าในจังหวะนั้นเอง! เงาดำสายหนึ่งพลันดิ่งพสุธาลงมาด้วยความเร็วเหนือแสง กระแทกเข้ากับพื้นดินอย่างรุนแรง!
ตู้มมม!!
เสียงกัมปนาทกึกก้องกัมปนาท พื้นดินบริเวณนั้นยุบตัวลงกลายเป็นหลุมอุกกาบาตขนาดมหึมา!
เหตุการณ์ไม่คาดฝันทำเอาหลี่เทียนเฮ่อสะดุ้งสุดตัว
“เกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย?”
เขาข่มความตื่นตระหนก ค่อยๆ ย่องเข้าไปดูใกล้ๆ ปากหลุมอย่างระแวดระวัง
สิ่งที่ประจักษ์แก่สายตา คือร่างของชายในชุดคลุมสีดำขาดวิ่นนอนจมกองเลือดอยู่ก้นหลุม สภาพทุลักทุเลสิ้นดี ทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์เหวอะหวะ เลือดสดๆ ไหลทะลักย้อมพื้นดิน กลิ่นอายร่อแร่จวนเจียนจะขาดใจแผ่ซ่านออกมา
หลี่เทียนเฮ่อเลิกคิ้ว ทว่าขณะที่เขากำลังจะก้าวขาเข้าไปสำรวจ ชายชุดดำกลับเบิกตาโพลงขึ้นมาอย่างฉับพลัน!
แววตานั้นดุดันอำมหิตราวกับสัตว์ร้ายกระหายเลือด!
เพียงแค่ถูกจ้องเขม็ง หลี่เทียนเฮ่อก็หวาดผวาจนสติแทบหลุด รู้สึกราวกับถูกมัจจุราชล็อกเป้าหมายเอาไว้!
เข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบลงกระแทกพื้นโดยอัตโนมัติ
“ผู้น้อยมีตาหามีแววไม่! บุ่มบ่ามล่วงเกินท่านผู้อาวุโส ขอท่านโปรดไว้ชีวิตด้วยเถอะขอรั
