่าสะพรึงกลัว ก็แผ่ซ่านออกมาจากม่านหมอกเลือดชั้นนั้นนั่นเอง!
ซูอวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงพลังนั้น
กลิ่นอายแรงกดดันระดับนี้… ขอบเขตหลอมโลหิตงั้นสินะ?
เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก แววตาสาดประกายคมกริบสว่างวาบ
แต่ก็เป็นแค่พวกหน้าใหม่ที่เพิ่งเหยียบเข้าสู่ขอบเขตหลอมโลหิต ปราณโลหิตน่าจะมีแค่สิบกว่าจุด… พอรับมือไหว!
“จังหวะดีเลย ขอใช้แกเป็นกระสอบทรายซ้อมมือหน่อยก็แล้วกัน!”
ชายชุดดำได้ยินคำพูดโอหังของซูอวี่ นัยน์ตาก็หรี่แคบลง รังสีอำมหิตพาดผ่านแววตาวูบหนึ่ง
“หึ! ไอ้สวะอวดดี!”
มันแค่นเสียงเย้ยหยันขึ้นจมูก
ต่อให้เป็นอัจฉริยะระดับสีทองแล้วยังไง?
เมื่อต้องเผชิญกับช่องว่างแห่งระดับพลังบ่มเพาะที่ห่างชั้น มันคือหุบเหวที่ไม่มีวันก้าวข้ามได้!
อีกอย่าง ถึงแม้ตัวมันจะเพิ่งทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลอมโลหิต แต่ก็มีจุดปราณโลหิตอัดแน่นถึงสิบกว่าจุด เมื่อเทียบกับซูอวี่ที่มีแค่เก้าจุดแล้ว… พลังรบย่อมเหนือชั้นกว่าไม่รู้กี่เท่าตัว!
ดังนั้น ในสายตาของมัน ซูอวี่ก็เป็นเพียงแค่มดปลวก ท้ายที่สุดแล้ว หากการบดขยี้ขยะขอบเขตปราณโลหิตแค่คนเดียวยังต้องหวาดระแวง มันคงกลายเป็นตัวไร้ค่าแห่งลัทธิไปแล้ว!
“ไปลงนรกซะ!”
มันคำรา
