ยางอันน่าขนลุกม้วนตัวควบแน่น หลอมรวมเข้าสู่กำปั้นทั้งสองข้างของซูอวี่!
นักฆ่าขอบเขตหลอมโลหิตหางตาคิ้วกระตุกวูบ
“ทักษะยุทธ์! คิดไม่ถึงเลยว่าสวะขอบเขตปราณโลหิตอย่างแก… จะมีปัญญาครอบครองทักษะยุทธ์ได้!”
สีหน้าของมันบิดเบี้ยวลงเล็กน้อย ทว่าเพียงเสี้ยววินาทีก็ปรับเปลี่ยนกลับมาเหี้ยมเกรียมดั่งเดิม
“ต่อให้แกมีทักษะยุทธ์แล้วยังไงวะ!”
“ต่อหน้าความห่างชั้นของระดับพลังบ่มเพาะ แค่ทักษะยุทธ์กระจอกๆ ไม่มีทางอุดช่องโหว่ได้หรอก! อีกอย่าง…”
“พ่อคนนี้ตะลุยอาบเลือดในลัทธิมาตั้งหลายปี แกคิดว่าข้าจะไม่มีทักษะยุทธ์ติดตัวหรือไง!”
“หมัดถล่มทลาย!”
มันตวาดก้อง กำปั้นระเบิดแสงสีเลือดสาดทะลัก!
อานุภาพทำลายล้างแผ่พุ่งออกมาจากหมัดนั้นอย่างบ้าคลั่ง ราวกับอุกกาบาตสีแดงที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสรรพสิ่งให้แหลกเป็นผุยผง!
ชั่วพริบตา… หมัดของทั้งสองก็พุ่งเข้าปะทะกันกลางอากาศอย่างรุนแรง!
“เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย! ขยะปราณโลหิตริอ่านเอาไข่ไปกระทบหิน งัดกับขอบเขตหลอมโลหิต รนหาที่ตายแท้ๆ!”
ยอดฝีมือที่กำลังพัวพันกับหลิวขวงแสยะยิ้มเหี้ยม
“ดูท่า… ภารกิจวันนี้คงจบลงอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว!”
ทว่า… ในเสี้ยววินาทีที่สิ้นสุดเสียงหัวเราะเยาะนั่นเอง!
คลื่นพลังงาน
