ด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท “รบกวนช่วยเรียกท่านรองประธานหลิวให้ผมหน่อยครับ”
พนักงานสาวชะงักกึก สถานะของหลิวขวงในสมาคมนักสู้นั้นสูงส่งเหนือล้ำ หากไม่นับประธานที่ไปมาไร้ร่องรอย หลิวขวงก็คือผู้มีอำนาจอันดับหนึ่งของสมาคมนักสู้แห่งนี้!
ต่อให้เป็นผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มธุรกิจยักษ์ใหญ่ในเมืองเหิงเฉิง หากต้องการเข้าพบหลิวขวงก็ต้องนัดหมายล่วงหน้ากันทั้งสิ้น ท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งของหลิวขวงก็เป็นที่ประจักษ์ชัดแก่สายตา
นั่นคือยอดฝีมือที่อยู่เหนือขอบเขตหลอมโลหิต!
บุคคลระดับบิ๊กเบิ้มตัวจริงของเมืองเหิงเฉิง!
ทว่าในฐานะคนของสมาคมนักสู้ พนักงานสาวยังคงเปี่ยมด้วยความเป็นมืออาชีพ เธอแย้มยิ้มตอบกลับ
“น้องชายคะ การจะเข้าพบท่านรองประธานหลิวต้องนัดหมายล่วงหน้านะคะ ให้พี่สาวช่วยลงชื่อจองคิวไว้ให้ก่อนดีไหม? เอาไว้ท่านรองประธานหลิวว่างเมื่อไหร่ พี่สาวค่อยแจ้งให้เธอทราบอีกที”
บทสนทนานี้ดึงดูดความสนใจจากเหล่านักสู้ที่เดินผ่านไปมาทันที
ใครบางคนแค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน “ยุคนี้มันเป็นอะไรไปแล้ววะ หมาแมวที่ไหนก็ริอ่านอยากเจอท่านรองประธานหลิวกันหมด? ไอ้เด็กเมื่อวานซืนขนยังไม่ทันขึ้นเต็ม ดันเสนอหน้ามาขอพบท่านรองประธาน!
