ถ้ามันได้เจอจริงๆ ล่ะก็ พ่อจะยอมกินโทรศัพท์มือถือโชว์เลยเอ้า!”
ชายคนนั้นแค่นเสียงเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างสุดซึ้ง
กลุ่มนักสู้รอบด้านต่างพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาพากันวิพากษ์วิจารณ์อย่างออกรส
“ไอ้เด็กนี่หน้าตาไม่คุ้นเลยว่ะ อายุแค่นี้คงยังไม่ได้เป็นนักสู้ด้วยซ้ำมั้ง แล้วเอาความกล้าที่ไหนมาขอเข้าพบท่านหลิวขวง?”
“มั่นใจหน่อย ตัดคำว่า ‘คงจะ’ ทิ้งไปได้เลย! ตอนนี้นักสู้ที่อายุน้อยที่สุดในเมืองเหิงเฉิงก็น่าจะยี่สิบกว่านู่น ไอ้เด็กนี่ดูยังไงก็แค่เด็กมัธยมปลายชัดๆ จะเป็นนักสู้ได้ยังไงวะ!” บางคนส่ายหน้าพลางเอ่ยแย้งเสียงดัง
ซูอวี่ยืนนิ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
การที่หลี่เทียนเฮ่อลงมือกับเขาก่อนหน้านี้ถือว่าละเมิดกฎของสมาคมนักสู้ชัดเจน แต่อำนาจและอิทธิพลของกลุ่มธุรกิจตระกูลหลี่ในเมืองเหิงเฉิงนั้นหยั่งรากลึก ซูอวี่รู้ดีว่าหากไม่ใช่ระดับผู้บริหารสูงสุดของสมาคมนักสู้ออกโรงเอง ก็ไม่มีทางสั่นคลอนหลี่เทียนเฮ่อได้อย่างเด็ดขาด
ด้วยเหตุนี้ ซูอวี่จึงนึกถึงหลิวขวง
ทว่าสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ การจะได้พบตัวหลิวขวงสักครั้งจะยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้
“มารวมหัวทำอะไรกันตรงนี้? โถงสมาคมนัก