.0!**]
“ผ่านฉลุย!” หลิวขวงคลี่ยิ้มพอใจ “ไอ้หนูนี่มันของจริงว่ะ”
เสียงปลดล็อคเครื่องจักรดังขึ้น ซูอวี่ก้าวเท้าออกมาจากแคปซูลกระจก เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ไอ้พวกหนวดเซนเซอร์เมื่อกี้มันทำตัวเหมือนปลิงดูดเลือดไร้ก้นบึ้ง ที่สูบเอาปราณโลหิตของเขาไปตรวจสอบอย่างตะกละตะกลาม
“ซูอวี่! ทางนี้!”
หลิวขวงกวักมือเรียก ซูอวี่รีบสาวเท้าเข้าไปหาทันที
“เอาล่ะ ด่านปราณโลหิตถือว่าผ่านเกณฑ์มาตรฐาน ไปต่อกันที่ด่านพละกำลังทำลายล้าง!”
ซูอวี่พยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับเครื่องจักรเครื่องที่สอง
ลักษณะของมันคล้ายคลึงกับแผ่นศิลาจารึกขนาดใหญ่ บนพื้นผิววัสดุสีดำทมิฬนั้น ปรากฏรอยบุบร่องรอยหมัดประทับเอาไว้นับไม่ถ้วน แผ่กลิ่นอายความดุดันออกมาอย่างชัดเจน
“กฎของด่านนี้ง่ายมาก... งัดพละกำลังทั้งหมดที่แกมี ซัดเข้าไปให้ได้ ‘หนึ่งพันกิโลกรัม’ หรือหนึ่งตันถ้วน! ถึงจะได้รับการยอมรับว่าเป็นนักสู้ที่แท้จริง พร้อมรึยังไอ้หนู?” หลิวขวงอธิบายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำหนักแน่น
ซูอวี่สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ พูดตามตรง เขาเองก็ไม่รู้ขีดจำกัดสูงสุดของตัวเองเหมือนกันว่าพลังหมัดในตอนนี้มันบ้าคลั่งไปถึงระดับไหนแล้ว ก็แหม… ที่บ้านไม่ได้มีเครื่องทดสอบเฉพา
