คล้อยหลังซูอวี่ ฝูงชนหน้าประตูโรงเรียนก็ระเบิดเสียงเซ็งแซ่เดือดพล่านขึ้นมาทันที!
“นักสู้! บ้าไปแล้ว! โรงเรียนเรามีนักสู้โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย!” ใครบางคนอุทานเสียงหลงด้วยความตื่นตะลึง
“แค่หลี่หลงแหกปากก็เชื่อแล้วเหรอวะ? ถ้ามันเป็นนักสู้จริง โรงเรียนคงประกาศฉลองไปตั้งนานแล้วป่าววะ?”
“แต่มึงก็เห็นหนิ ปราณโลหิตของหลี่หลงอยู่แถวๆ 0.7 การจะอัดหลี่หลงกระเด็นได้ ปราณโลหิตอย่างน้อยต้องสูงกว่า 0.8! แต่แค่นี้มันก็ยังยืนยันไม่ได้หรอกนะว่าเป็นนักสู้เต็มตัวแล้ว!”
“อีกอย่าง ถ้าหมอนั่นบรรลุเป็นนักสู้จริงๆ ป่านนี้พวกตระกูลหลี่คงโดนคนของสมาคมนักสู้แห่มาลากคอเข้าคุกข้อหาหมิ่นเกียรตินักสู้ไปนานแล้ว จะรอดมาจนถึงตอนนี้ได้ยังไง?” มีคนวิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงดูแคลน
ในโลกใบนี้ ‘นักสู้’ คือตัวตนที่ห้ามหยามเกียรติเด็ดขาด! หากพบว่ามีสวะคนไหนกล้าดูหมิ่นนักสู้ สมาคมนักสู้จะออกโรงกวาดล้างและจับกุมตัวไปลงโทษสถานหนักทันที!
มีเพียงหลี่หลงที่นอนกุมหมัดอันแหลกเละของตัวเองอยู่บนพื้นเท่านั้นที่รู้ซึ้งถึงกระดูกดำ!
หมัดของซูอวี่เมื่อกี้ไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำ! แต่กลับบดขยี้หมัดของมันจนแหลกเป็นโจ๊กได้สบายๆ หากไม่ใช่น
