่อได้ยินคำพูดของเขา คนอื่นๆ ยิ่งตกใจมากกว่าเดิม หรือว่าสิ่งที่เจ้าคนจากแดนสวรรค์พูดจะเป็นความจริง
เฉินหลี่กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ต้องตื่นตกใจไป จักรพรรดิสวรรค์ใสอาคมลงไปแล้ว”
“ต่อให้พวกเจ้าใช้กำลังทั้งหมดที่มี ก็ยังไมอาจปล่อยเขาออกมาได้ และเขาก็ไม่สามารถสัมผัสถึงโลกภายนอกได้ด้วย”
“มีแต่พวกเจ้าที่สามารถมองเห็นเขาเท่านั้น”
คำพูดนี้ทำให้บุรุษชุดเกราะและผู้เฒ่าแขนเดียวจินตนาการถึงจักรพรรดิสวรรค์ขึ้นมา
แม่ทัพคนแล้วคนเล่าส่งต่อน้ำเต้าทองม่วงออกไปเป็นทอดๆ เมื่อทุกคนเห็นคนที่อยู่ภายในขวดน้ำเต้าทองม่วงแล้ว ต่างต้องนิ่งงันและมีสีหน้าตื่นตระหนก
จวบจนทุกคนได้ดูหมดแล้ว เฉินหลี่จึงดึงเอาน้ำเต้าทองม่วงกลับมาในมือจากระยะไกล
เฉินหลี่มองพวกเขาแล้วกล่าวว่า “มนุษย์เดินขึ้นที่สูง… ให้พวกเจ้าโชคดี สามารถมีชีวิตอยู่ได้จนถึงท้ายที่สุด”
“แต่หลังจากหนึ่งพันปีไปแล้วเล่า ความหวังที่จะเป็นอมตะในโลกเบื้องบนก็เลือนรางนัก”
“เข้ามารวมกับเทียนจิ่งเถิด ทำศึกให้เทียนจิ่ง เมื่อมีการสถาปนาเทพในอีกหนึ่งพันปีให้หลัง อาจมีพวกเจ้าอยู่ด้วย”
“ลืมบอกพวกเจ้าไป โอรสสวรรค์แห่งเทียนจิ่ง ก็คือโอรสของจักรพรรดิสวรรค์ ซึ่งจะเป็นจักรพรรดิสวรรค์ในภายภาคหน้า”
พูดจบเฉินหลี่ก็หันหลังและจากไป
พลันมีเสียงหายใจรัวและหนักภายในค่ายทหารใหญ่ ผู้ฝึกยุทธผู้หนึ่งถามว่า “ท่านแม่ทัพใหญ่ ของในขวดน้ำเต้านั้นจริงหรือไม่”
บุรุษชุดเกราะสูดหายใจลึกแล้วกล่
