ทำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตี้ชางเริ่มเข้าใจถึงความต่างของตนกับอีกฝ่าย แม้ในใจไม่ยอมรับก็ตามที หลังจากยอมสวามิภักดิ์ต่อมรรคาจารย์ นี่คือการออกโรงครั้งแรกของเขา ต้องรู้ว่าแต่เดิมเขาเป็นคนชอบท้าทายมรรคาจารย์เสียด้วยซ้ำ จิตสงครามของเขาร้อนแรงยิ่งนัก เมื่อเห็นบุรุษอาภรณ์สีดำปรากฏตัวเขาก็โจมตีทันที
ไม่คาดว่า… ตี้ชางรู้สึกแค้นใจตนที่ยังไม่แข็งแกร่งพอ แล้วมรรคาจารย์จะผิดหวังในตัวเขาหรือไม่ “ต้องผิดหวังแน่นอน!”
ทันใดนั้น บุรุษอาภรณ์สีดำก็โบกแขนเสื้อ สลายร่างเทพสงคราม พุ่งเข้าหาตี้ชางด้วยความเร็วที่ทุกคนตอบสนองไม่ทัน ฝ่ามือขวาหยุดอยู่หน้าตี้ชาง ห่างกันไม่ถึงสามชุน ตี้ชางเบิกตากว้าง รู้สึกเพียงเลือดลมภายในร่างหยุดนิ่ง ขยับตัวไม่ได้แม้แต่น้อย บุรุษอาภรณ์สีดำสีหน้าเย็นชา ไม่อวดดีเหมือนก่อนหน้านี้ เขาเอ่ยเสียงเย็นว่า “เจ้าหนอนตัวยาว เจ้าเล่นพอหรือยัง”
ตี้ชางครึ่งล่างเป็นหางงู เพียงมองก็รู้ว่าไม่ใช่มนุษย์ บุรุษอาภรณ์สีดำจึงใช้คำว่า “เจ้าหนอนตัวยาว” เพื่อเยาะเย้ยเขา ตี้ชางมีสีหน้าเหี้ยมเกรียม ดวงตาทั้งสองพลันพ่นเปลวเพลิงสีน้ำเงินออกมา กลืนกินใบหน้าบุรุษอาภรณ์สีดำ
ทว่าอีกฝ่ายกลับสูดลมหายใจเดียว ดูดเปลวเพลิงทั้งหมดเข้าปากอย่างหน้าตาเฉย “จักรพรรดิสวรรค์เจ้ามีฝีมือแค่นี้เองหรือ” บุรุษอาภรณ์สีดำกล่าวเหยียดหยาม พร้อมยกมือขวาขึ้นเตรียมสังหารตี้ชาง
ตอนนั้นเอง พลังมหาศาลที่ไม่อาจต้านทานได้ ดึงร่างของเขาออกไป บุร
