ด้วยการถอนหายใจลึก ซันนี่วิ่งตรงไปยังกองหินที่แตกละเอียดที่อยู่ใกล้ที่สุดและคุกเข่าลงข้างๆ โดยหวังว่าจะสังเกตเห็นแสงแวววาวของเศษเสี้ยววิญญาณให้เร็วที่สุด
…เขายังจัดการศพรูปปั้นตนที่สองไม่ทันเสร็จ เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันก็ทำให้เขาต้องหยุดมือ ด้วยความรู้ที่ว่าความโลภเคยนำพาผู้คนไปสู่ความตายมานักต่อนัก ซันนี่จึงสะกดกลั้นความปรารถนาที่จะรั้งอยู่ที่นี่จนวินาทีสุดท้าย และรีบพุ่งตัวหนีไปทันที พร้อมกับยัดคริสตัลชิ้นสุดท้ายที่หาเจอเข้าไปในเกราะขณะที่กำลังวิ่ง
เขาเรียกคุไนออกมาแล้วขว้างมันขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็ดึงสายใยที่ล่องหน ทำให้มีดสั้นหมุนวนรอบเสาหิน ทันทีที่สายใยพันรอบเสา เขาก็ตัดสินใจกระโดดและทำให้สายใยหดตัว ส่งร่างของเขาพุ่งขึ้นไปข้างบน
เช่นเดียวกับเชือกสีทอง สายใยล่องหนที่เชื่อมคุไนเข้ากับข้อมือของเขานั้นแข็งแรงอย่างเหลือเชื่อและสามารถปรับเปลี่ยนความยาวได้ตามต้องการ ซึ่งช่วยให้ซันนี่สามารถใช้มีดซัดเป็นตะขอเกี่ยวจำเป็นได้ในบางครั้ง
เขาใช้ยอดเสาหินเพื่อกระโดดให้สูงขึ้นไปอีก จากนั้นก็คว้าที่รอยแตกบนกำแพงของอาคารที่พังทลายหลังหนึ่งแล้วรีบปีนขึ้นไป เมื่อถึงหลังคา เสียงของสิ่งมีชีวิตที่กำลังใกล้เข้ามาก็ดังพอที่จะทำให้เขาขนลุกชัน
