ซันนี่กะพริบตา มองแผนที่ด้วยความรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างความรังเกียจและความโลภ เขาตัดสินใจไม่ได้ว่าจะลองตามมันไปหรือจะโยนทิ้งดี
…โชคดีที่กระบวนการคิดของเขาถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโครมครามดังสนั่น
อาคารหลังหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่เขายืนอยู่พังทลายลงกะทันหัน ฝุ่นตลบอบอวลและเศษซากปลิวว่อนไปทั่วถนน ร่างขนาดมหึมาปลิวผ่านอากาศและกระแทกเข้ากับกำแพงอีกฝั่งอย่างแรง ส่งผลให้หินถล่มลงมาราวกับน้ำตก
สิ่งมีชีวิตตัวนั้นพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่แล้วก็กระตุกและแน่นิ่งไป เลือดเน่าเฟะไหลนองเต็มพื้นถนน มันตายสนิทอย่างไม่ต้องสงสัย
ซันนี่รีบซ่อนแผนที่ไว้ในชุดเกราะแล้วพุ่งตัวเข้าสู่เงามืด พยายามทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ที่ไหนสักแห่งใกล้ๆ นี้ มีเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งและเสียงเหล็กกระทบกันดังแว่วมา และมันใกล้เข้ามาทุกวินาที
ที่น่าแปลกคือไม่มีเสียงของมนุษย์เลย
“การต่อสู้ระหว่างสัตว์ร้ายแห่งฝันร้ายเหรอ?”
เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ของแปลกในเมืองต้องคำสาป แต่เท่าที่ซันนี่รู้ มีสิ่งมีชีวิตน้อยมากที่กล้าท้าทายเจ้าถิ่นที่ครอบครองถนนเส้นนี้และจัตุรัสที่อยู่ติดกัน
