เขาไม่อยากพักอีกต่อไปแล้ว ออกเคลื่อนไหวดีกว่า…
ก่อนจะออกไปผจญภัยอีกครั้ง ซันนี่กลับไปที่ห้องของเขาและเดินตรงไปที่หีบเหล็กใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้องหนึ่ง เขาออกแรงยกฝาที่หนักอึ้งขึ้นและชื่นชมกองสมบัติของตน
ภายในหีบ เศษเสี้ยววิญญาณที่สวยงามกว่าร้อยชิ้นกำลังส่องแสงเรืองรองอย่างนุ่มนวลในความมืด ภาพที่เห็นช่วยให้ซันนี่อารมณ์ดีขึ้นเสมอ
ถึงแม้ตัวเขาเองจะไม่มีทางได้ใช้เศษเสี้ยววิญญาณเหล่านี้ แต่มันก็ยังเป็นทรัพยากรที่มีค่า ที่นี่บนชายฝั่งที่ถูกลืม เศษเสี้ยวถือเป็นเงินตราในหมู่ผู้หลับใหล จำนวนร้อยชิ้นนับเป็นยอดเงินที่เกินจะจินตนาการได้
หลังจากใช้ชีวิตเป็นยาจกมาตลอดชีวิต ในที่สุดซันนี่ก็รวยแล้ว!
“เงินทอง ฉันมีเงินตั้งเยอะแยะเลย…”
ถ้าใครสักคนต้องการอาศัยอยู่ภายในกำแพงปราสาท พวกเขาต้องจ่ายส่วยเป็นเศษเสี้ยววิญญาณหนึ่งชิ้นทุกสัปดาห์ คนที่ไม่สามารถหามาจ่ายได้จะถูกบังคับให้อยู่ข้างนอก ใช้ชีวิตในค่ายพักชั่วคราวถัดจากประตูเมือง ซึ่งมักถูกสัตว์ร้ายจู่โจมบ่อยครั้ง ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังต้องจ่ายค่าอาหารหรือต้องออกไปล่าด้วยตัวเอง ซึ่งบ่อยครั้งมักจะจบลงด้วยความตาย
ด้วยจำนวนที่ซันนี่รวบรวมมาได้ตลอดสามเดือนนี้ เขาจะสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในปราสาทได้เป็นปีๆ… หากเขาต้องการ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่ต้องการ เขาจะจ่ายค่าที่พักไปทำไมในเมื่อเขามีพระราชวังของตัวเองอยู่แล้ว?
