นี่เป็นครั้งที่สามที่เขาฆ่ามนุษย์ แน่นอนว่าครั้งแรกเกิดขึ้นภายในฝันร้าย ที่ซึ่งผู้คนถูกสมมติว่าเป็นเพียงภาพมายา อย่างไรก็ตาม ซันนี่ไม่แน่ใจว่าเขาเชื่อในทฤษฎีนี้นัก ความทุกข์ทรมานของเฒ่าค้าทาสคนนั้นรู้สึกสมจริงเกินกว่าจะเป็นเพียงจินตนาการที่เขาสร้างขึ้นมาเอง
ครั้งที่สอง… ก็นะ เขาไม่อยากนึกถึงมัน อย่างไรเสียมันก็เกิดขึ้นในปราสาท และช่วงเวลาในชีวิตนั้นของเขามันจบลงแล้ว
ครั้งที่สามนี้ถือว่าใสสะอาดที่สุดในบรรดาทั้งหมด พวกนักเลงพวกนั้นตั้งใจจะปล้นและฆ่าเขาอยู่แล้ว ซันนี่มองทะลุเจตนาของพวกมันนานก่อนจะกระตุกเส้นด้ายที่มองไม่เห็นและส่งหัวหน้าของพวกมันไปสู่อ้อมกอดอันเย็นเยียบของความตาย
เขาสามารถพยายามหนีไปก็ได้ แต่… พวกมันเสียมารยาทมาก ถ้าพวกนั้นดูหมิ่นแค่เขา ซันนี่อาจจะพยายามยุติการเผชิญหน้าโดยไม่เสียเลือดเนื้อ ทว่าพวกมันกลับดูหมิ่นเนฟิส ไอ้พวกสารเลวนั่นสมควรตาย
แม้ความสัมพันธ์ของเขากับดาราแปรเปลี่ยนจะเริ่มตึงเครียด แต่เขาก็ยังห่วงใยเธออย่างมาก การออกจากปราสาทไม่ได้หมายความว่าเขาหลงลืมมิตรภาพของพวกตน เพียงแต่ว่า… มันมีเหตุผลให้ออกไปมากกว่าจะรั้งอยู่ต่อ
เขาสูดหายใจยาวและเรียกขวดแก้วสีฟ้าที่มีลวดลายสวยงามออกมา นี่คือของขวัญอำลาที่แคสซี่มอบให้ก่อนที่พวกเขาจะแยกทางกัน เขาทะนุถนอมความทรงจำชิ้นนี้มาก
ซันนี่ยกขวดน้ำขึ้นจรดริมฝีปาก ดื่มน้ำที่เย็นฉ่ำและรสชาติดีลงไปสองสามอึกแล้วลืมตาขึ้น
