ก่อนที่ผู้หลับใหลจะมีเวลาตอบโต้ ดาบสีดำหนักอึ้งก็ฟาดฟันลงมาจากด้านบน ผ่าร่างของเขาตั้งแต่หัวจรดเป้าอย่างง่ายดาย ตัดผ่านเนื้อ กระดูก และชุดเกราะราวกับตัดผ่านอากาศ
กระแสเลือดพุ่งกระฉูดลงสู่พื้น
…ซันนี่ปีนขึ้นไปบนคานค้ำยันของมหาวิหารร้าง เขานั่งลงและมองดูการนองเลือดที่เกิดขึ้นเบื้องล่าง
‘เหอะ วันนี้เจ้าบ้านั่นอารมณ์ไม่ดีเอาเสียเลย เอาเถอะ ขอให้สนุกนะ!’
หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อเสียงกรีดร้องเริ่มจางหายไป เขาก็ถอนหายใจและนับซากศพที่นอนอยู่บนพื้นไกลๆ
มันยากที่จะนับ เพราะส่วนใหญ่แหลกเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ไล่ตามคนไหนรอดไปได้แม้แต่คนเดียว ซันนี่ก็ขมวดคิ้วและส่ายหัว
‘หกคน… การหายตัวไปของพวกมันคงไม่พ้นสายตาแน่ๆ โดยเฉพาะถ้าพวกมันกำลังทำเรื่องไม่ดีอยู่จริงๆ เหอะ… ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนเพิ่งจะหาเรื่องใส่ตัวยังไงก็ไม่รู้?’
