ซันนี่ค้นพบว่าความหวังคือศัตรูที่แท้จริงของความสงบ มันคือสิ่งที่ชั่วร้ายและมีพิษร้ายแรงที่สุดในจักรวาล หากเขามีแม้แต่แสงแห่งความหวังริบหรี่ที่จะได้กลับบ้าน เขาคงจะกระวนกระวาย เต็มไปด้วยความวิตกกังวล และคงกำลังเผชิญกับหายนะบ้าบออะไรสักอย่างในตอนนี้
เหมือนที่เขาเคยเป็นมาตลอด
แต่เมื่อไม่มีความหวัง ทุกอย่างก็เรียบง่ายและรื่นรมย์ เขาไม่ปรารถนาสิ่งใดไปมากกว่านี้จริงๆ
“บอกตัวเองแบบนั้นต่อไปเถอะ นายอาจจะเชื่อมันเข้าจริงๆ สักวัน”
ซันนี่แสยะยิ้ม
“มีอะไรให้ต้องเชื่ออีกล่ะ? มันคือความจริง!”
เงานิ่งเงียบพลางส่ายหัว มันคุ้นชินกับการพล่ามที่บ้าคลั่งของเขามานานแล้ว พักหลังมานี้ ซันนี่พูดกับตัวเองบ่อยมาก มีการโต้เถียงกันยาวๆ ที่บางครั้งก็ลงเอยด้วยการตะโกนใส่กัน แต่นั่นก็เป็นวิธีฆ่าเวลาที่ดี
…ครู่ต่อมา เขาออกมาจากห้องลับ รังของซันนี่ตั้งอยู่ในส่วนบนของมหาวิหารที่ปรักหักพัง ทางเข้าถูกซ่อนไว้หลังรูปปั้นสูงตระหง่านของเทพธิดาที่ไม่ทราบนาม มีระเบียงเล็กๆ ที่ช่วยให้เขาสังเกตโถงกลางของวิหารผ่านทางไหล่ของรูปปั้น โดยมีปอยผมหินของเธอคอยพรางตาไว้
ระเบียงนี้อยู่สูงจากพื้นมาก ทำให้ไม่มีสิ่งมีชีวิตตัวใดสามารถปีนขึ้นมาได้โดยบังเอิญ การตกลงไปข้างล่างย่อมหมายถึงความตายสำหรับมนุษย์ธรรมดา
