เธอยิ้มเหยียด ประกายตาที่ดูบ้าคลั่งปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ นี่ไม่ใช่เนฟิสที่สงบและเยือกเย็นคนเดิมเลย หากซันนี่ไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังมาก่อน เขาคงคิดว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือคนละคนกันอย่างสิ้นเชิง
เป็นคนที่คาดเดายากและอันตรายกว่าเดิมมาก
ในขณะเดียวกัน เนฟก็พูดขึ้นว่า
“อย่ามาแสร้งทำเป็น… ทำเป็น…”
ทันใดนั้นเธอก็ชะงักไปแล้วขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าคำถามของซันนี่จะไปสะกิดบางอย่างในใจของดาราแปรเปลี่ยนเข้า ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ขึ้น ไม่กี่วินาทีผ่านไป หัวคิ้วของเธอก็ยิ่งขมวดมุ่นลึกขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุด ความสงบนิ่งที่คุ้นเคยก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่ดวงตาของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะยังจำไม่ได้ทั้งหมด แต่ก็อย่างที่เนฟิสเคยสัญญาไว้ มันเพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอยอมรับฟังสิ่งที่ซันนี่ต้องการจะพูด
เขารับรู้ได้จากการที่เธอถอนปลายดาบออกจากคอของเขาในที่สุด และยังช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้นยืนด้วย
เธอมองซันนี่ด้วยสีหน้าที่แปลกประหลาดก่อนจะถามว่า
“ฉันบอกคำพวกนั้นกับนายจริง ๆ เหรอ?”
เขาถูคอที่ถูกบาดเล็กน้อยแล้วพยักหน้าตอบเพียงสั้น ๆ ใยโลหิตกำลังยุ่งอยู่กับการสมานแผลที่ผิวหนังของเขาอย่างรวดเร็ว
เนฟิสก้มหน้าลงแล้วหลับตาลงครู่หนึ่ง เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาก็เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
“ฉันต้องทำอะไรบ้าง?”
ซันนี่อยากจะถามเธอถึงความหมายของชื่อลึกลับทั้งสามนั้นใจจะขาด แต่เขาก็ตัดสินใจไม่ถาม เพราะพวกเขาต้องรีบแล้ว
