“บอกให้แคสซี่เรียกไม้เท้าของเธอออกมา แล้วพาเธอขึ้นเรือไป”
ดาราแปรเปลี่ยนสลายดาบของเธอทิ้ง พลางเหลือบมองเขาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเดินตรงไปหาเพื่อนของเธอ
ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม เนฟิสก็สามารถเกลี้ยกล่อมให้แคสซี่ยอมตามเธอขึ้นเรือที่น่าสยดสยองลำนั้นได้สำเร็จ เธออาจจะต้องโกหกหลายเรื่อง แต่ซันนี่ก็ไม่อยากถาม เพราะกลัวว่าจุดบกพร่องของเขาจะทำให้ทุกอย่างพังทลายลง
เมื่อเด็กสาวทั้งสองเข้าไปอยู่ในเรือแล้ว เขาจึงโอบล้อมร่างกายที่เหนื่อยล้าด้วยเงาและวางมือลงบนตัวเรือโลหะ ทุกส่วนในร่างกายของเขาดูเหมือนจะประท้วงด้วยความเจ็บปวดในรูปแบบที่ต่างกันไป
จิตใจของเขาอ่อนล้าถึงขีดสุด
‘เอาเถอะซันนี่ อีกเฮือกเดียวเท่านั้น’
เขายิ้มอย่างขมขื่นพลางเกร็งกล้ามเนื้อและผลักเรือมุ่งหน้าสู่ผืนน้ำสีดำ
เมื่อแสงสุดท้ายของโพล้เพล้เลือนหายไปและโลกถูกจมลงสู่ความมืดมิด เรือที่สร้างจากกระดูกของปีศาจก็ลื่นไถลจากทรายสีเถาสู่การโอบกอดที่หนาวเหน็บของทะเลทมิฬ
ตามคำแนะนำของซันนี่ แคสซี่ชูไม้เท้าขึ้นและเปิดใช้งานการเสริมพลังของมัน ทำให้เกิดลมพายุที่พัดเข้าหาใบเรือที่แสนเรียบง่ายของพวกเขา
ในตอนแรกเรือเคลื่อนที่ไปอย่างช้า ๆ เสากระโดงเรือส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดภายใต้แรงกดดัน แต่ฝีมือการสร้างของดาราแปรเปลี่ยนนั้นละเอียดรอบคอบและเชื่อถือได้ กระดูกสันหลังของปีศาจยังคงมั่นคง และทีละเล็กทีละน้อย เรือลำเล็กก็เริ่มทำความเร็วขึ้น
