ทันใดนั้น เขาสังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกไป
ในระยะที่ห่างออกไปเล็กน้อย กิ่งไม้ที่อยู่เหนือกิ่งที่เขายืนอยู่บิดโค้งลงมาข้างล่าง ราวกับถูกถ่วงด้วยน้ำหนักของอะไรบางอย่าง อย่างไรก็ตาม เขามองไม่เห็นชัดเจนว่ามันคืออะไรภายใต้กำแพงใบไม้ที่แทบจะทะลุผ่านไม่ได้
อันที่จริง เขาสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ได้ก็เพราะว่ามันมืด ในแสงสว่างตอนกลางวัน สีสันที่สดใสของพุ่มใบต้นวิญญาณจะทำให้รูปทรงของกิ่งไม้นั้นมองเห็นได้ไม่ชัดเจน แต่ในสายตาที่มองเห็นในที่มืดของซันนี่ สีสันทั้งหมดจะหม่นลงจนเกือบจะกลายเป็นเฉดสีเทาที่แตกต่างกัน
‘น่าสนใจ’
เขากระโดดขึ้นไปคว้ากิ่งที่สูงกว่าแล้วพยุงตัวขึ้น จากนั้น ด้วยความระมัดระวังไม่ให้ตกลงไป ซันนี่เข้าใกล้กำแพงใบไม้และฝ่ามันเข้าไป ในระหว่างนั้น เขาต้องเสริมพละกำลังและความคล่องตัวด้วยความช่วยเหลือของเจ้าเงา ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องถอยกลับหรือไม่ก็พลัดตกลงไปตาย
ในที่สุด เขาก็หลุดพ้นจากชั้นใบไม้สุดท้ายและก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
จากนั้น ซันนี่ก็ตัวแข็งทื่อ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความพิศวง
ตรงหน้าของเขา ภายใต้รังไหมแห่งกิ่งไม้ที่บิดเบี้ยวซึ่งถูกซ่อนไว้จากโลกภายนอก รังนกขนาดมหึมาที่ถูกสร้างอย่างประณีตวางสงบนิ่งอยู่ท่ามกลางใบไม้สีแดงฉาน
