และด้วยเหตุนั้น ความหวังทั้งหมดที่จะหาประตูทางกลับสู่โลกแห่งความจริงก็มลายสิ้นไปด้วย
ซันนี่จ้องมองไปยังทัศนียภาพอันอ้างว้าง รู้สึกถึงความโกรธแค้นและความไม่เชื่อสายตาที่กำลังกัดกินหัวใจ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าความยากลำบากทั้งหมดที่ผ่านมาจะกลายเป็นเรื่องเปล่าประโยชน์ แต่หลักฐานก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาแล้วจริงๆ และปฏิเสธไม่ได้
‘บ้าเอ๊ย! บ้าไปหมดแล้ว!’
เขาพยายามคิดหาวิธีที่ชาญฉลาดเพื่อแก้ไขสถานการณ์นี้ แต่จินตนาการของเขากลับว่างเปล่า ทะเลทมิฬพร้อมกับความสยดสยองของมันท่วมท้นโลกใบนี้ในทุกๆ คืน และวิธีเดียวที่จะรอดพ้นจากมันได้คือการปีนขึ้นที่สูงให้ทันก่อนพระอาทิตย์ตก เมื่อไม่มีที่สูงใดๆ อยู่ในสายตา เขาจะทำอะไรได้?
ซันนี่เหลือบมองเนฟิส ซึ่งดูเหมือนจะผิดหวังมากกว่าเขาเสียอีก ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นหน้ากากที่เย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความขมขื่นและไม่พอใจ เขาอ้าปากพยายามจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่ไม่มีคำพูดใดผุดขึ้นมาในหัวเลย
ในที่สุด ทั้งคู่ต่างก็ตกอยู่ในความเงียบ จนกระทั่งเสียงครืนครั่นจากระยะไกลประกาศการกลับมาของทะเลทมิฬ
