พวกเขามีโอกาสที่จะทำสำเร็จ เงาก็แค่ต้องเบี่ยงเบนความสนใจของอสูรกายร่างยักษ์ไว้สักพัก…
แต่วันนี้ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างเขาเอาเสียเลย ที่เบื้องล่าง ปีศาจกระดองดึงเคียวของมันกลับมา ทว่าแทนที่จะโจมตีเงาของมนุษย์อีกครั้ง มันกลับหันหลังกลับอย่างกะทันหันและส่งสายตาเย็นชาไปที่ยอดของสถูปเถ้าถ่าน ซึ่งมีต้นไม้ยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่อย่างงดงาม
ไอ้บ้านี่มันฉลาดจริงๆ ด้วย
‘บ้าเอ๊ย!’
เจ้ายักษ์ละความสนใจจากเงาแล้วพุ่งตัวไปข้างหน้า วิ่งกลับขึ้นเนินเขาสูงชัน มันเคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่น่าขนลุก ย่นระยะทางได้นับสิบเมตรในแต่ละวินาที
‘กลับมานี่!’ ซันนี่ตะโกนสั่งเงาในใจขณะที่เขาเข้าใกล้ลำต้นไม้
เขาช่วยแคสซี่ลงจากหลัง ซันนี่หยิบเป้สะพายหลังที่เนฟิสทิ้งไว้ส่งให้เด็กสาวตาบอด
“ถือดีๆ นะ”
แคสซี่พยักหน้า เธอรู้ดีว่าข้างในเป้นั้นมีอะไรอยู่ และรีบสะพายมันไว้บนไหล่อย่างระมัดระวัง
ในเวลานั้น ดาราแปรเปลี่ยนไปถึงกิ่งล่างสุดของต้นไม้ยักษ์แล้ว เธอไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว รีบขยับไปยังจุดที่อยู่เหนือเพื่อนร่วมทางของเธอ เรียกเชือกสีทองออกมาแล้วโยนปลายด้านหนึ่งลงมา
ซันนี่คว้าเชือกไว้ได้ รีบมัดเป็นห่วงอย่างรวดเร็วแล้วส่งให้แคสซี่
“เธอขึ้นไปก่อน”
เด็กสาวตาบอดลังเลครู่หนึ่งก่อนจะรับมันไป ขณะที่เธอกำลังจะสอดเท้าเข้าไปในห่วง ซันนี่ก็หยุดเธอไว้กะทันหัน
“เดี๋ยว! เรียกไม้เท้าออกมาด้วย”
