หากเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ตาดีหน่อยคงจะสังเกตเห็นว่าสิ่งมีชีวิตตัวนี้ดูเหมือนจะมีเงาสองเงา เงาแรกนั้นเป็นไปตามคาด รูปทรงของมันเหมือนกับตัวเจ้าของไม่มีผิดเพี้ยน ส่วนเงาที่สองนั้นดูคล้ายมนุษย์ มันโผล่พ้นออกมาจากใต้เงาที่ใหญ่กว่าเพียงครู่เดียวตอนที่เซนจูเรียนทิ้งแขนที่หลุดไป
จากนั้นเงาที่เป็นมนุษย์ก็ยกมือขึ้นกุมหน้าผากและส่ายหัวด้วยความดูถูกเหยียดหยามอย่างถึงที่สุด
สถานการณ์ทั้งหมดนี้เรียกได้ว่าพิลึกพิลั่นเกินบรรยาย แต่ไม่ว่าทางดีหรือร้าย ก็ไม่มีใครอยู่แถวนั้นพอจะมาสังเกตเห็นความประหลาดนี้ได้
มันข้ามผ่านดินแดนรกร้างไปโดยไม่มีอะไรขัดขวาง มุ่งหน้าไปยังทิศทางของสถูปเถ้าถ่าน ไม่นานนักมันก็มาถึงตีนเขาอันสูงชัน
อาทิตย์อัสดงกำลังใกล้เข้ามา
เจ้าเซนจูเรียนจอมปลอมพังพาบลงกับพื้นตรงตีนสถูปเถ้าถ่านและหยุดนิ่งไปโดยสมบูรณ์ ท่าทางที่เก้ๆ กังๆ และเอียงข้างของมันดูเหมือนเป็นการล้อเลียนมอนสเตอร์ร่วมสายพันธุ์ตัวอื่นที่เคยมาคุกเข่าลงอย่างสง่างาม ณ จุดเดียวกันนี้เมื่อไม่กี่วันก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น มันมาโดยไม่มีเครื่องบรรณาการ ไม่มีเศษเสี้ยววิญญาณระดับก้าวข้ามให้เห็นแม้แต่ชิ้นเดียว เมื่อรวมกับท่าทางที่ไม่เคารพยำเกรงนี้ การล่วงเกินเพียงเท่านี้ก็มากพอที่จะทำให้เจ้าเซนจูเรียนถูกฆ่าตายได้แล้ว
บางที… มันอาจจะอยากฆ่าตัวตายก็ได้
