เจียงฉางเซิงพูดคุยกับท่านเทพจื่อหวนอยู่นาน ตอนท้ายเกือบทั้งหมดเป็นท่านเทพจื่อหวนที่พูดเล่าให้เขาฟัง ถึงสถานการณ์ของมหาพิภพนนิลเหลือง และความแข็งแกร่งของเผ่าฉาง
เห็นได้ชัดว่าท่านเทพจื่อหวนต้องการดึงตัวเจียงฉางเซิงไว้ ขอแค่เจียงฉางเซิงเหินขึ้นไปโลกเบื้องบน ผู้หนุนหลังของท่านเทพไท่ฮวงก็จะไมสามารถตามหาเขาเจอในโลกแห่งยุทธอีก
นางมีวิธีมากมายที่ซ่อนเจียงฉางเซิงไว้ได้ กระทั่งทำให้ท่านเทพไท่ฮวงตายโดยไม่มีหลักฐานได้เลย
แต่เจียงฉางเซิงไม่อยากเหินขึ้นโลกเบื้องบน หากไม่เหินขึ้นก็ยังมีข้อจำกัดจากกฎเกณฑ์ฟ้าดิน
เมื่ออิงตามที่ฉางเหยาหลิงกล่าวไว้ ในโลกแห่งยุทธนี้ ขอแค่แสดงพลังที่เหนือกว่าจักรพรรดิยุทธ ก็จะถูกขับไล่ออกไป เว้นแต่ในช่วงเวลาที่คงคาสวรรค์ลงมาเยือน
เจียงฉางเซิงไม่ได้แปดเปื้อนโชคชะตาวิถียุทธ์มาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นกฎเกณฑ์ของวิถียุทธจึงไม่อาจรบกวนเขา สิ่งที่กระทบเขามากที่สุดคือช่วงข้ามด่านเคราะห์
ฉางเหยาหลิงเก็บก้อนหยกไปแล้วกล่าวว่า “เชื่อที่นางพูดได้ น่าจะไม่ได้โกหก”
เจียงฉางเซิงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้ามีวิธีหลีกเลี่ยงเคราะห์นี้”
ฉางเหยาหลิงไม่เอ่ยคัดค้าน หลังพูดคุยอีกสองสามประโยคก็จากไป
เจียงฉางเซิงกลับไปยังตำหนักเมฆาม่วง แยกร่างออกหนึ่งร่าง บินขึ้นไปยังทะเลเมฆเทียมฟ้าเพื่อรอ ส่วนร่างหลักก็ฝึกตนต่อ
แม้จะใช้วิธีของท่านเทพจื่อหวนหลีกเลี่ยงได้ แต่หากอีกฝ่ายยังไม่ยอมเลิกรา ท้ายที่สุดก็ต้องเผชิ
