ซันนี่คาดหวังว่าอันดับแรกเขาจะได้มองลงมาจากเบื้องบน เพื่อดูสถานที่ที่เขาจะมาถึงในโลกแห่งความฝัน เหมือนกับที่เกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้นของฝันร้ายครั้งแรก ในตอนนั้น เวลาได้หมุนย้อนกลับอย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้เขามีโอกาสได้เห็นคำใบ้ของสิ่งที่เขากำลังจะต้องเผชิญ
ทว่า ทันทีหลังจากได้ยินเสียงทักทายจากมนต์ฝันร้าย ซันนี่กลับพบว่าตัวเองตกอยู่ในสภาวะตาบอดและกำลังจมน้ำ เมื่อเขามีสัญชาตญาณที่จะอ้าปากร้องออกมา น้ำเค็มก็พุ่งทะลักเข้าสู่ภายใน ทำให้เขาสำลักและดิ้นพล่าน
ยิ่งไปกว่านั้น เขามองไม่เห็นอะไรเลย ไม่สิ ไม่ใช่ว่าเขามองไม่เห็น แต่มันไม่มีแหล่งกำเนิดแสงอยู่รอบๆ เลยต่างหาก
โดยปกติแล้วความมืดไม่ใช่ปัญหาสำหรับซันนี่ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดวงตาของเขากลับใช้งานไม่ได้อีกต่อไป บางทีอาจเป็นเพราะน้ำทะเลที่เขาจมอยู่นั้นบดบังทัศนวิสัยเอาไว้
หากไม่ใช่เพราะการรับรู้พื้นที่แบบพิเศษที่ได้รับจากการมีความสัมพันธ์กับเงา เขาคงจะสูญเสียทิศทางไปโดยสิ้นเชิง แต่ด้วยความช่วยเหลือของมัน เขาจึงพอจะเข้าใจได้ว่าด้านไหนคือข้างล่าง และด้านไหนคือข้างบน
โชคดีที่บทเรียนของอาจารย์จูเลียนมีการสอนเรื่องการว่ายน้ำด้วย ซันนี่สบถสาบานในใจว่าจะกลับไปขอบคุณทั้งชายชราและปรมาจารย์เจ็ตเมื่อเขากลับไปได้
เขาฝืนตัวเองให้สงบสติอารมณ์และเริ่มว่ายขึ้นสู่เบื้องบน
