ยก็จะผสานเข้ากับร่างของเขา และจะเข้ามาขัดภาวะรู้แจ้งของเขา
เดือนสิบเอ็ด หิมะตกหนัก เมืองจิงเฉิง ตี้ชางมาหาฉางเหยาหลิง คนทั้งสองพบกันภายในศาลาหิน
ตี้ชางไม่สามารถมองระดับขั้นของนางออกจึงรู้สึกตระหนกอยู่ในใจ
“ผู้อาวุโส ขอสอบถามว่าท่านมาจากบนสวรรค์หรือ” ตี้ชางประสานมือคำนับและถามอย่างจริงจัง
ฉางเหยาหลิงสังเกตดูเขาแล้วกล่าวว่า “ไม่ผิด ส่วนเรื่องการเสื่อมถอยของเผาราชานั้น ข้ารู้เรื่องจริงๆ”
ลมปราณของตี้ชางนั้นแข็งแกร่งเหลือเกิน นางจึงหาตัวเขาพบตั้งแต่แรกที่เขามาถึงเมืองจิงเฉิง
มรรคาจารย์กำลังปิดด่าน นางย่อมต้องมาช่วยดูแล ภายในเมืองจิงเฉิงนอกจากมรรคาจารย์แล้ว ก็ไม่มีใครที่สามารถสยบขั้นจักรพรรดิยุทธ์ได้
ตี้ชางตื่นเต้นขึ้นมาทันใด รีบบอกไปว่า “ขอผู้อาวุโสบอกกล่าวแก่ข้า เหตุใดเผาราชาจึงได้เสื่อมถอย”
แม้เขาจะคาดเดาความจริงเอาไว้แล้ว แต่จะอย่างไรก็ยังเป็นเพียงการคาดเดา เขาต้องการความจริงจากบนสวรรค์
ฉางเหยาหลิงไม่ได้ปิดบัง และเริ่มเล่าตั้งแต่ที่ท่านเทพไท่ฮวงพบกับทางตันในการฝึกยุทธ์
ที่แท้แล้ว เผ่าราชาเผ่าแรกในไท่ฮวงก็คือเผ่ามนุษย์! เทพแห่งฟ้าดินต้องการหลอมพวกเขาเป็นยาอายุวัฒนะ!
ตี้ชางได้ฟังแล้วต้องตะลึงค้าง ความภาคภูมิใจในเผาราชาภายในใจเขาแหลกลาญไปทันใด
ที่แท้แล้วใต้หล้าแห่งนี้ก็มิได้เป็นของเผาราชา เหตุที่เผาราชาได้ชื่อว่าเผาราชา เพียงเพราะท่านเทพไท่ฮวงต้องการเผ่าพันธุ์หนึ่งมาปรามอำนาจของเผ่ามนุ
