ซันนี่ถอนหายใจ
‘ฉันทำผิดวิธีแล้ว’
จะอิสระหรือไม่ก็ตาม เงาก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเขา มันคือการแสดงออกของความสามารถแอสเปกต์ของเขา ดังนั้นแทนที่จะถามเจ้าเงา เขาควรจะถามตัวเองมากกว่า
“จะไม่ยอมคุยด้วยใช่ไหม?”
ซันนี่หลับตาลงและส่งความรู้สึกเข้าไปภายใน สำรวจตัวเองเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่กลับสู่โลกแห่งความจริง เขารู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจ การกระเพื่อมขึ้นลงของทรวงอก และความเย็นเยือกเล็กน้อยในห้องอาบน้ำ เขาได้ยินเสียงหยดน้ำที่ตกลงบนพื้นกระเบื้อง รู้สึกถึงการเคลื่อนที่ของอากาศที่ผ่านเครื่องกรองมาสัมผัสผิวหนัง
และที่นั่น ตรงขอบเขตแห่งจิตสำนึกของเขา มีบางอย่างที่ใหม่เอี่ยมปรากฏขึ้น
มันคือประสาทสัมผัสใหม่โดยสิ้นเชิง
ซันนี่จดจ่ออยู่กับมัน และทันใดนั้นโลกอีกใบก็เปิดออกสู่เขา มันยากที่จะอธิบายเป็นคำพูด เหมือนกับที่ใครสักคนคงลำบากที่จะอธิบายว่าการได้ยินหรือการสัมผัสนั้นรู้สึกอย่างไร
มันราวกับว่าเขาสามารถสื่อสารกับรูปทรงอันกว้างใหญ่ที่อยู่รอบๆ ตัวเขา และได้รับความเข้าใจทั้งในแง่ของรูปร่างของพวกมันเองและพื้นที่โดยรอบ โดยได้รับคำแนะนำจากระดับแรงกดดันที่ต่างกันที่พวกมันกระทำต่อจิตใจของเขาและต่อกันและกัน
ความเข้าใจนั้นเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติและฉับพลัน ราวกับเป็นสัญชาตญาณ
