ในบรรดาทั้งสามคน ซันนี่ที่อ่อนแอที่สุดกลับดูเหมือนจะอดทนได้ดีที่สุดอย่างน่าประหลาด
“เราแค่ละลายหิมะตอนที่น้ำหมดไม่ได้เหรอ?”
ฮีโร่หนุ่มส่งสายตาที่ซับซ้อนไปให้นักปราชญ์
“อาจจะมีช่วงเวลาที่เราไม่สามารถก่อไฟได้ เพื่อไม่ให้เป็นการดึงดูดความสนใจที่ไม่พึงประสงค์”
ไม่มีใครแสดงความคิดเห็น เพราะรู้ดีว่าพวกเขาต้องหลีกเลี่ยงความสนใจจากใคร ความทรงจำเกี่ยวกับความสยดสยองของราชาแห่งขุนเขายังคงสดใหม่ในใจของพวกเขา
โชคดีที่วันนี้ฮีโร่หนุ่มหาส่วนที่เป็นซอกหินตามธรรมชาติบนผนังเขาเจอ มันตั้งอยู่บนหิ้งหินแคบๆ อย่างหมิ่นเหม่ กองไฟถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดด้วยโขดหิน ช่วยให้พวกเขาเพลิดเพลินกับความอบอุ่นโดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกสังเกตเห็น
ไม่มีใครอยู่ในอารมณ์ที่จะพูดคุย ดังนั้นพวกเขาจึงทำเพียงแค่ย่างเนื้อวัวแผ่นเหนือเปลวไฟและกินกันอย่างเงียบเชียบ
เมื่อท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ทาสเจ้าเล่ห์และนักปราชญ์ก็หลับไปแล้ว จมดิ่งลงสู่ห้วงพันธนาการแห่งฝันร้ายของตนเอง ฮีโร่หนุ่มชักดาบออกมาและเดินไปที่ขอบชะง่อนหิน
“นายก็พยายามพักผ่อนเสียด้วยล่ะ ฉันจะเฝ้ายามกะแรกเอง”
ซันนี่พยักหน้าให้เขาและล้มตัวลงนอนใกล้กองไฟด้วยความเหนื่อยล้าแทบขาดใจ การนอนหลับภายในความฝันเป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับเขา แต่มันกลับกลายเป็นเรื่องธรรมดาอย่างไม่น่าเชื่อ ทันทีที่หัวถึงพื้น สติของเขาก็หลุดลอยเข้าสู่ความมืดมิด
