พูดจบเขาก็โน้มตัวลงไปแล้วใช้คมดาบที่หักเชือดคอชายชราคนนั้น แล้วโยนมันทิ้งไป ทหารคนนั้นกระตุกจมอยู่ในกองเลือดของตัวเอง แววตาของเขาเปลี่ยนไป—มันคือความซาบซึ้งงั้นเหรอ? หรือว่าเป็นความแค้น? ซันนี่เองก็ไม่รู้
ไม่ว่าจะเป็นเพียงภาพมายาหรือไม่ นี่คือครั้งแรกที่เขาฆ่ามนุษย์ ซันนี่คาดหวังว่าตัวเองจะรู้สึกผิดหรือหวาดกลัว แต่ความจริงแล้วเขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย ดูเหมือนว่าการเติบโตมาอย่างโหดร้ายในโลกแห่งความเป็นจริงจะเตรียมความพร้อมให้เขาสำหรับช่วงเวลานี้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะในทางที่ดีหรือร้ายก็ตาม
เขานั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ ชายชรา คอยอยู่เป็นเพื่อนในการเดินทางครั้งสุดท้ายของเขา
ครู่ต่อมา เสียงของมนต์ฝันร้ายก็แว่วมาที่ข้างหู:
[คุณได้สังหารมนุษย์ระดับหลับใหล ไม่ทราบนาม]
ซันนี่สะดุ้ง
‘อ้อ ใช่สิ การฆ่าคนก็นับเป็นความสำเร็จในสายตาของมนต์ฝันร้ายเหมือนกัน ปกติในเว็บตูนหรือซีรีส์มักจะไม่ค่อยมีโชว์เรื่องแบบนี้แฮะ’
เขารับรู้ความจริงข้อนั้นและเก็บมันไว้ในใจ แต่ปรากฏว่ามนต์ฝันร้ายยังพูดไม่จบ
[คุณได้รับ ความทรงจำ…]
ซันนี่ชะงักไป ดวงตาเบิกกว้าง
‘ใช่เลย! มาสิ มอบอะไรดีๆ ให้ฉันหน่อย!’
