“น้ำส่วนใหญ่ของเราจมไปกับรถลากแล้ว แต่พี่น้องของฉันที่ตายไปแต่ละคนจะมีขวดน้ำพกติดตัวอยู่ จงไปรวบรวมมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่นายจะหาเจอ”
เวลาต่อมา ในจุดที่ห่างจากกองไฟมากพอที่จะถูกซ่อนอยู่ในเงามืด ซันนี่กำลังมองหาศพของทหารโดยมีขวดน้ำครึ่งโหลสะพายอยู่จนหนักตัว ท่ามกลางความหนาวเหน็บที่ทำให้สั่นสะท้าน ในที่สุดเขาก็เดินไปชนกับร่างที่ไร้วิญญาณในชุดเกราะหนัง
ทหารรุ่นใหญ่—คนที่เคยหวดแส้ใส่เขาตอนที่เขาพยายามจะรับกระติกน้ำจากฮีโร่—บาดเจ็บสาหัสและกำลังจะตาย แต่น่าเหลือเชื่อที่เขายังคงยื้อชีวิตเอาไว้ได้ บาดแผลฉกรรจ์ปกคลุมไปทั่วหน้าอกและท้อง และเขากำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
เวลาของเขาเหลือไม่มากแล้ว
ซันนี่คุกเข่าลงข้างทหารที่กำลังจะตายและมองสำรวจตัวเขาเพื่อหาขวดน้ำ
‘ช่างน่าขันสิ้นดี’ เขาคิด
ชายอาวุโสพยายามโฟกัสสายตามาที่ซันนี่และขยับมืออย่างอ่อนแรงเพื่อคว้าบางสิ่ง ซันนี่ก้มลงมองและสังเกตเห็นดาบที่หักพังตกอยู่บนพื้นไม่ไกลจากพวกเขา ด้วยความสงสัย เขาจึงหยิบมันขึ้นมา
“นายกำลังหาสิ่งนี้อยู่เหรอ? เพื่ออะไรล่ะ? พวกนายเป็นเหมือนพวกไวกิ้งที่ปรารถนาจะตายโดยมีอาวุธอยู่ในมือหรือไง?”
ทหารที่กำลังจะตายไม่ตอบ เขาจ้องมองทาสหนุ่มด้วยอารมณ์บางอย่างที่เข้มข้นและไม่อาจทราบได้ในดวงตา
ซันนี่ถอนหายใจ
“งั้นแบบนี้ก็น่าจะแทนกันได้เหมือนกัน อย่างน้อยฉันก็เคยสัญญากับนายไว้แล้วว่าจะดูนายตาย”
