[เจ้าได้สังหารสัตว์ร้ายระดับหลับใหล ตัวอ่อนของราชาแห่งขุนเขา]
ซันนี่ทรุดเข่าลงกับพื้นพลางหอบหายใจ ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านเครื่องบดเนื้อมาก็ไม่ปาน แม้แต่อะดรีนาลีนจำนวนมหาศาลก็ไม่อาจลบล้างความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้าทั้งหมดออกไปได้
ทว่าเขากลับรู้สึกเบิกบานใจอย่างยิ่ง ความพึงพอใจจากการฆ่าตัวอ่อนนั้นมีมากเสียจนเขาลืมที่จะผิดหวังที่ไม่ได้ครอบครอง ความทรงจำ —ไอเทมเวทมนตร์ที่ผูกติดกับแก่นแท้ของผู้อยู่อาศัยในโลกแห่งความฝัน ซึ่งบางครั้งมนต์ฝันร้ายจะมอบให้แก่ผู้ตื่นรู้ที่เป็นผู้ชนะ
ดาบเวทมนตร์หรือชุดเกราะสักชุดคงจะมีประโยชน์มากในตอนนี้ ให้ตายเถอะ แค่เสื้อคลุมอุ่นๆ สักตัวเขาก็เอาแล้ว
‘สามวินาที แกพักได้อีกแค่สามวินาที’ ซันนี่คิดในใจ
เพราะอย่างไรเสีย ฝันร้ายนี้ยังอีกไกลกว่าจะจบลง
ครู่ต่อมา เขาบังคับตัวเองให้กลับมามีสติและมองไปรอบๆ เพื่อประเมินสถานการณ์
ตัวอ่อนตายแล้ว ซึ่งนั่นเป็นเรื่องดี อย่างไรก็ตาม เขายังคงถูกล่ามติดอยู่กับมันด้วยโซ่เฮงซวยนี่ ทาสเจ้าเล่ห์และนักปราชญ์ที่ใบหน้าซีดเผือดราวกับความตายกำลังวุ่นอยู่กับการแก้ปมโซ่เพื่อหาทางให้ทั้งสามคนขยับตัวได้อย่างอิสระบ้าง
ไกลออกไป ร่างที่ถูกฉีกกระชากและเศษเนื้อตกอยู่เกลื่อนพื้น ทาสจำนวนมากถูกฆ่าตาย มีเพียงไม่กี่คนที่หาทางหนีไปได้และกำลังวิ่งหนีสุดชีวิต
‘พวกโง่ พวกแกกำลังหาที่ตายชัดๆ’