[ผู้ทะเยอทะยาน! ยินดีต้อนรับสู่มนต์ฝันร้าย จงเตรียมตัวสำหรับการทดสอบครั้งแรกของเจ้า…]
‘นี่มัน… นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?’
ก้าวหนึ่ง ก้าวสอง และอีกก้าวหนึ่ง
ความเจ็บปวดแปลบแล่นผ่านเท้าที่มีเลือดออกของซันนี่ในขณะที่เขาสั่นสะท้านจากความหนาวเย็น เสื้อทูนิกที่ขาดวิ่นของแทบจะไม่มีประโยชน์ในการป้องกันลมที่บาดผิว ข้อมือของเขาคือแหล่งกำเนิดความทรมานหลัก มันถูกตรวนเหล็กทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส และส่งความเจ็บปวดแหลมคมออกมาทุกครั้งที่โลหะอันเย็นเยียบสัมผัสกับผิวหนังที่แตกยับ
‘สถานการณ์แบบนี้มันอะไรกัน?!’
ซันนี่มองไปรอบๆ และสังเกตเห็นโซ่เส้นยาวที่คดเคี้ยวไปตามถนน พร้อมกับผู้คนที่มีดวงตาเหม่อลอยนับสิบๆ คน—ทาสเหมือนกับเขา—ถูกล่ามติดอยู่กับโซ่นั้นเป็นระยะๆ
ข้างหน้าเขา ชายร่างกำยำที่มีแผ่นหลังชุ่มเลือดกำลังเดินด้วยฝีเท้าที่มั่นคง ส่วนข้างหลังเขา ชายท่าทางเจ้าเล่ห์ที่มีดวงตาว่องไวและเต็มไปด้วยความสิ้นหวังกำลังสบถพึมพำด้วยภาษาที่ซันนี่ไม่รู้จัก แต่เขากลับเข้าใจมันอย่างประหลาด ในบางครั้ง ทหารม้าที่สวมชุดเกราะโบราณจะขี่ม้าผ่านไปพร้อมกับส่งสายตาข่มขู่มายังเหล่าทาส
ไม่ว่าจะพิจารณาจากมุมไหน สถานการณ์นี้มันแย่สุดๆ
ซันนี่รู้สึกสับสนมากกว่าตื่นตระหนก จริงอยู่ที่สถานการณ์เหล่านี้ดูไม่เหมือนฝันร้ายครั้งแรกที่ควรจะเป็น
