วทั้งเมืองหลวงต่างโกรธแค้นยิ่งนัก ตอนนั้นชายหนุ่มผู้ที่ก่อเรื่องอุกอาจนี้คือผู้ใดกันนะ ไป่อวิ๋นเปียนนึกขึ้นได้อย่างรวดเร็ว หลี่เต้า…
เดี๋ยวก่อน! ทันใดนั้นสีหน้าของไป่อวิ๋นเปียนก็พลันเปลี่ยนไปทันที เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังคุณชายเสเพลที่ดูอเนจอนาถในภาพ อันหยวนป๋อ… หลี่เต้า!
อูอันกง… หลี่เต้า เป็นไปไม่ได้… เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด หลี่เต้าเป็นเพียงคุณชายเสเพลธรรมดาคนหนึ่ง จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะกลายเป็นอูอันกงในปัจจุบัน ยิ่งไปกว่านั้นเขายังจำได้ว่าตอนนั้นหลี่เต้าถูกฮ่องเต้จับขังคุกหลวง หากไม่ได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้ เขาไม่มีทางรอดชีวิตออกมาจากคุกหลวงได้แน่ ถ้าหลี่เต้ายังมีชีวิตอยู่แล้ว จะเป็นไปได้อย่างไรที่ฮ่องเต้จะไม่รู้เรื่อง
แต่บางสิ่งยิ่งดูเหลือเชื่อก็ยิ่งเป็นความจริง ไป่อวิ๋นเปียนเองก็เริ่มไม่มั่นใจเช่นกัน สุดท้ายแล้วภาพตรงหน้านี้ก็คือสิ่งที่อูอันกงหลี่เต้าเคยประสบพบเจอมา การที่ภาพนี้ปรากฏขึ้นมาก็แสดงว่า นี่คือจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิตของอูอันกงหลี่เต้า ยิ่งไปกว่านั้นนอกจากคุณชายเสเพลหลี่เต้าในภาพแล้ว ไป่อวิ๋นเปียนก็ไม่สามารถหาความเชื่อมโยงระหว่างคนอื่นในภาพกับอูอันกงหลี่เต้าได้อีก ทันใดนั้นความรู้สึกอ่อนแรงก็ได้ปรากฏขึ้นในร่างของไป่อวิ๋นเปียน
ความรู้สึกนี้ทำให้เขาได้สติกลับมา และรีบหยุดการใช้วิชาลับในทันที เมื่อวิชาลับถูกยุติลง โลกสีเลือดก็พังทลายและหายวับไป ไป่อวิ๋นเปียนกลับคืนสู่ความ
