ียบร้อย หลี่เต้าก็พาหลี่ชิงเอ๋อร์กลับมาที่หน้าประตูอีกครั้ง เขาไม่สนใจสายตาชื่นชมของผู้คนที่มามุ่งดู หลี่เต้าจ้องไปที่สิงโตหินสง่างามทั้งสองตัว
ฟิ้ว! ฟิ้ว! จู่ ๆ ลำแสงสองสายก็พุ่งใส่สิงโตหิน ในชั่วพริบตาถัดมาสิงโตหินพลันแตกร้าว สุดท้ายก็กลายเป็นผงธุลีอย่างเงียบงัน นับแต่นี้แค้นของสิงโตหินสองตัวหน้าจวนอันหยวนป๋อก็ได้รับการชำระแล้ว
สองชั่วยามให้หลัง หลังจากเก็บกวาดศพเรียบร้อยแล้ว ข้าวของในจวนอัครเสนาบดีก็ถูกขนออกมาทีละชิ้น เสวี่ยปิงถือสมุดเล่มหนึ่งเดินออกมาจากในจวน
“หัวหน้า นี่คือบันทึกลำดับตระกูลของจวนอัครเสนาบดี”
บันทึกลำดับตระกูล! หลี่เต้าพลันรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที เขารับมาเปิดดู พบว่าในบันทึกลำดับตระกูลนี้ได้จดบันทึกรายชื่อสมาชิกในตระกูลทั้งหมดไว้อย่างชัดเจน บางคนก็ตายไปแล้ว บางคนก็ยังมีชีวิตอยู่ ในนั้นสกุลเจียนแห่งเมืองหลวงหรือสายตระกูลของเจียนจื่อเต้าเหลือเพียงสองคน คนหนึ่งคือตัวเจียนจื่อเต้าเอง อีกคนก็คือ ‘ความลับ’ ในอดีตของเขา ซึ่งก็คือบุตรชายของเจียนจื่อเต้านั่นเอง หลี่เต้าอ่านจบแล้วก็โยนสมุดกลับไปให้เสวี่ยปิง
“คนพวกนี้ล้วนต้องสืบสวนให้กระจ่าง ความผิดฐานกบฏของเจียนจื่อเต้าในแคว้นต้าเฉียนนั้น ถือเป็นความผิดร้ายแรงที่อภัยไม่ได้ ต้องลงโทษประหารทั้งเก้าชั่วโคตร แม้จะยังไม่ได้ตัดสินอย่างเป็นทางการ แต่การเตรียมการไว้ก่อนก็ไม่มีปัญหาอันใด” ขณะที่เสวี่ยปิงกำลังจะจากไป หลี่เต้าก็กำชับ
