ง หากมีผู้ใดอยู่ที่นี่คงจะจำได้ว่า ชายชราผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือพ่อบ้านชราแห่งจวนอัครเสนาบดีที่ก่อนหน้านี้ได้ติดตามเจียนจื่อเต้าเข้าวังนั่นเอง เพราะเจียนจื่อเต้าดึงดูดความสนใจของทุกคนไป จึงไม่มีใครทันสังเกตเห็นว่าหลังจากเจียนจื่อเต้าระเบิดร่างตนเอง พ่อบ้านชราผู้นั้นก็ได้หายตัวไปแล้ว เมื่อได้ยินดังนั้นพ่อบ้านชราก็หัวเราะเยาะพลางกล่าวว่า
“องค์ชายรอง ข้ากำลังจะส่งท่านไปพบท่านอัครเสนาบดีนั่นแหละ” ท่านอัครเสนาบดีสิ้นแล้ว ความศรัทธาทั้งชีวิตของเขาก็ตายตามไปด้วย ดังนั้นผู้ที่เกี่ยวข้องกับท่านอัครเสนาบดีทั้งหมดจะต้องตาย อย่างไรเสียท่านอัครเสนาบดีก็สิ้นแล้ว พวกเขาจะถือสิทธิ์อะไรมามีชีวิตอยู่ในโลกนี้ จวนอัครเสนาบดีเป็นเพียงจุดเริ่มต้น รอให้สังหารทุกคนในจวนอัครเสนาบดีหมดแล้ว เขาก็จะไปสังหารคนที่เหลือ
“ตายซะ!” จากนั้นภายใต้สายตาตื่นตระหนกของจ้าวซุ่ย พ่อบ้านชราก็ได้ปลดปล่อยพลังปราณแท้พุ่งตรงเข้าไปที่ใบหน้าของจ้าวซุ่ย แต่ในชั่วขณะถัดมา แสงสีแดงสายหนึ่งก็พุ่งมาจากที่ไกล สกัดการโจมตีนั้นจนสลายไป
เมื่อเห็นแสงสีแดงนั้น ร่างของพ่อบ้านชราก็พลันสั่นสะท้าน ดวงตาฉายแววหวาดกลัว เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นร่างของคนที่ทำให้เขาหวาดกลัวยืนอยู่ตรงนั้น
“หึ ๆ ก็ว่าก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะลืมอะไรบางอย่างไป ก็ลืมเจ้านี่เอง”
หลี่เต้ากวาดตามองดูสภาพในเรือนหลังอย่างผ่าน ๆ เมื่อเทียบกับเรือนหน้าและเรือนกลางแล้ว สภาพในเรือ