ไม่นานนัก ร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากในหลุมนั้น
เมื่อทุกคนเห็นรูปร่างของร่างนั้นได้ชัดเจน ต่างก็พากันสูดหายใจเฮือก นี่มันไม่ใช่คนแล้ว แต่เป็นโครงกระดูกที่เดินได้ชัด ๆ เลือดเนื้อทั่วร่างสูญหายไปอย่างสาหัสจนสามารถมองเห็นอวัยวะภายในทั้งห้าได้อย่างชัดเจน บางคนถึงกับเห็นสมองที่กำลังเต้นอยู่ภายในกะโหลกศีรษะ ที่เอวของโครงกระดูกมีอาภรณ์ลายพญางูคลุมอยู่ ส่วนฝ่าเท้าครึ่งล่างก็เป็นกระดูกแห้งเช่นกัน
“พี่หลี่…” เมื่อเถียซานเหนียงเห็นภาพตรงหน้านี้แล้วก็รู้สึกปวดใจยิ่งนัก
ขณะที่โครงกระดูกกำลังค่อย ๆ ก้าวออกมาจากหลุมลึก ร่างกายก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง เส้นเลือดเริ่มงอกงามบนกระดูกที่ว่างเปล่า กล้ามเนื้อเริ่มประกอบตัวขึ้นใหม่ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงในความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เมื่อโครงกระดูกค่อย ๆ ก้าวออกมาจากหลุมลึก กล้ามเนื้อบนร่างกายก็ฟื้นคืนอย่างสมบูรณ์จนไม่อาจมองเห็นอวัยวะภายในได้อีกต่อไป หลังจากกล้ามเนื้อฟื้นคืน ผิวหนังก็เริ่มงอกใหม่ในความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเช่นกัน เพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างกายที่เหมือนกับหลี่เต้าไม่มีผิดเพี้ยนก็ปรากฏขึ้น แม้แต่เส้นผมก็ฟื้นคืนสภาพเดิมในความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เมื่อหลี่เต้ายืนอยู่ต่อหน้าทุกคนอย่างชัดเจน ทั้งร่างกลับคืนสู่สภาพเดิมทุกประการ
“นี่มัน…” เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนก็ต่างแสดงสีหน้าออกมาอย่างหลากหลาย ทั้งความหวาดกลัว ยำเกรง ตกตะลึง และอื
