หลี่เต้ามองข้ามทั้งสามคนไปยังเจียนจื่อเต้า การสูญเสียพลังมังกรและชะตาแผ่นดิน หมายความว่าร่มคุ้มครองที่คอยปกป้องเจียนจื่อเต้าได้หายไปแล้ว ตอนนี้เขาเหลือเพียงวรยุทธ์ระดับเทพมนุษย์เท่านั้น แน่นอนว่าในสถานการณ์ปกติ การมีวรยุทธ์ระดับเทพมนุษย์ก็เกือบจะเป็นผู้ไร้เทียมทานแล้ว แต่น่าเสียดายสถานการณ์ต่อจากนี้ไม่ปกติ ไม่ว่าจะเป็นหลี่เต้าหรือจ้าวฉงที่คอยระวังอยู่ด้านข้าง ต่างก็ไม่มีทางปล่อยให้เจียนจื่อเต้าผู้เป็นภัยแฝงหลุดรอดไปได้
เพราะไม่ว่าจะเป็นพลังระดับเทพมนุษย์หรือพลังที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง พวกมันก็ล้วนแต่เป็นอันตรายเกินไปสำหรับราชวงศ์ต้าเฉียน หลังจากระบายความโกรธแล้ว เจียนจื่อเต้าก็ค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลง เมื่อไร้ซึ่งพลังมังกรเขาก็รู้ดีว่าความหวังในการแย่งชิงบัลลังก์นั้นสิ้นสุดลงแล้ว และเข้าใจดีว่าสถานการณ์ของตนเองในตอนนี้เป็นเช่นไร เขาเงยหน้ามองไปยังหลี่เต้าที่ค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามาใกล้ ในใจเกิดความรู้สึกหวาดกลัวและไร้เรียวแรงเป็นครั้งแรกนับตั้งแตเกิดมาจนถึงบัดนี้ ไม่เคยมีสิ่งใดที่เขาทำไม่สำเร็จ
ไม่ว่าจะในวังหลวงหรือบนเส้นทางการฝึกวรยุทธ์ แต่ไม่เคยคิดว่าความล้มเหลวครั้งแรกจะเจอกับสถานการณ์เช่นนี้
“ฮ่องเต้ นี่คือสิ่งสุดท้ายที่เจ้าทิ้งไว้ให้ข้าหรือ!” เจียนจื่อเต้าแหงนหน้าตะโกนก้องฟ้า เขาคิดว่าหลี่เต้าคือไพ่ใบสุดท้ายที่ฮ่องเต้ทิ้งไว้ให้ใช้ต่อกรกับตน ตึง! ทันใดนั้นเจียนจื่อเต้าก็ได้เคลื่อนไหว
ร
