ชะตาก็ได้ถูกนำตัวมาอยู่เบื้องหน้าจิ้งจอกขาว ทันใดนั้นดวงตาของจิ้งจอกขาวก็เป็นประกาย มีแสงสีม่วงวาบผ่านไป จากนั้นมังกรดำแห่งชะตาที่กำลังดิ้นรนอยู่ก็พลันหยุดนิ่ง ราวกับตกอยู่ในห้วงภวังค์
เมื่อเห็นภาพนั้น เจียนจื่อเต้าที่อยู่ใต้ร่างมังกรดำแห่งชะตาก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที เขาตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที “รีบสลัดตัวออกมาเร็วเข้า!” แต่ไม่ว่าเขาจะร้องตะโกนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ จิ้งจอกขาวอ้าปาก จากนั้นก็เห็นพลังบนตัวมังกรดำแห่งชะตากลายเป็นควันดำแล้วค่อย ๆ ถูกจิ้งจอกขาวกลืนกินเข้าไปในปาก ภาพ ‘จิ้งจอกขาวกลืนมังกร’ นี้ได้ทำให้ผู้คนที่มุ่งดูต่างตกตะลึง จิ้งจอกขาวทำให้ผู้คนสงบจิตใจ จีหมิงเยว่เองก็เช่นกัน
ท้ายที่สุดแล้วจิ้งจอกขาวตัวนี้ก็เป็นความสามารถของนางเอง เมื่อจ้าวฉงเห็นภาพนั้นเขาก็กล่าวขึ้นว่า “ท่านองครักษ์ทั้งสาม ตอนนี้พวกท่านคิดอย่างไรกับองค์หญิงใหญ่”
ทันใดนั้นทั้งสามคนก็พลันเงียบไป ที่พวกเขาสนับสนุนเจียนจื่อเต้าก็เพราะพวกเขาคิดว่า ความสามารถของเจียนจื่อเตานั้นเหนือกว่าองค์หญิงหมิงเยว่ แต่ตอนนี้ดูแล้ว องค์หญิงใหญ่ต่างหากที่ซ่อนความสามารถไว้ลึกที่สุด ในยามนี้พวกเขาก็ไม่รู้แล้วว่าควรจะยืนอยู่ข้างใด
ในใจรู้สึกเสียใจยิ่งที่ด่วนตัดสินเร็วเกินไป ไม่มีใครคาดคิดว่าเบื้องหลังองค์หญิงหมิงเยว่จะมีปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวอย่างหลี่เต้าคอยหนุนหลังอยู่ อีกทั้งตัวนางเองก็ดูไม่ใช่คนที่จะยอมอ่อนข้อให้ใครร่าย จิ้ง
