่ได้ ในยามนั้นเอง ร่างสามร่างก็ได้ปรากฏขึ้นไม่ไกลเบื้องหน้าเจียนจื่อเต้า
“จงยอมจำนนเถิด!” สามคนที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันนี้ไม่ใช่ผู้ใด แต่เป็นองครักษ์ทั้งสามที่เคยยืนดูอยู่ก่อนหน้านี้
ก่อนหน้านี้เมื่อเจียนจื่อเต้ายังมีความได้เปรียบ พวกเขาเลือกที่จะปล่อยไป และถึงขั้นให้การสนับสนุน บัดนี้เมื่อเจียนจื่อเต้าตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ ไร้ซึ่งพลังมังกรและพลังชะตาแผ่นดินแล้ว พวกเขาก็หวังจะกู้หน้าคืนมาบ้าง แต่ทว่าก่อนที่ทั้งสามคนจะทันได้ตอบสนอง ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ท่านทั้งสาม ท่านหลีกทางด้วย เขาเป็นของข้า” ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่หลี่เต้ามายืนอยู่ที่ด้านหลังของทั้งสามคน
หนึ่งในสามคนพลันเอ่ยปากขึ้น “เจ้าเด็กน้อย เจ้าจะสังหารเขาหรือ?”
“ไม่ได้หรือไร?”
“เมื่อเทียบกับการที่เขาตายไปแล้ว การที่เขายังมีชีวิตอยู่มีค่ามากกว่า” ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็นเทพมนุษย์ จะไม่ให้ผู้คนหวั่นไหวได้อย่างไร หากสามารถควบคุมได้ บางทีอาจจะช่วยให้พวกเขาทะลวงขั้นเทพมนุษย์ได้ หลี่เต้ามองดูทั้งสามคนก่อนจะพูดอย่างช้า ๆ ว่า “ข้าบอกแล้วว่าเขาเป็นของข้า”
อะไรคือคนเป็นมีค่ามากกว่า สำหรับหลี่เต้าแล้ว ศัตรูที่ตายไปแล้วต่างหากที่มีค่าที่สุด
องครักษ์คนหนึ่งกำลังจะพูดบางสิ่งบางอย่าง แต่แล้วเขาก็ถูกองครักษ์อีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ดึงตัวเอาไว้ เพราะเขาเห็นหลี่เต้าเดินตรงเข้ามาแล้ว ด้วยความกดดันที่น่าหวาดกลัวของหลี่เต้า
