สายตาของนางมองไปทางเจียนจื่อเต้าพลางเอ่ยเสียงเบา “ช่วยเจ้าจัดการกับปัญหาที่ไม่จำเป็นบางอย่าง”
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของจีหมิงเยว่ ไม่เพียงทำให้หลี่เต้าและเจียนจื่อเต้าตกตะลึงเท่านั้น แม้แต่คนที่ยืนดูอยู่รอบ ๆ ก็พลอยตกตะลึงไปด้วย ทุกคนต่างมองไปทางกลุ่มของตระกูลเถียโดยไม่รู้ตัว และพบว่าเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ถูกเถียซานเหนียงพาไปอยู่ข้างกายตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ ณ พระที่นั่งไท่เหอ สายตาของพวกจ้าวฉงที่มองไปยังจีหมิงเยว่ก็พลันเปลี่ยนไปเช่นกัน
“พวกเจ้าสังเกตเห็นนางหรือไม่?”
“ไม่ได้สังเกต”
“ข้าก็เช่นกัน”
“หรือว่าองค์หญิงผู้นี้จะไม่ธรรมดา?” สรุปแล้วการปรากฏตัวของจีหมิงเยว่ทำให้ทุกคนประหลาดใจอย่างมาก เพราะในความทรงจำของทุกคน องค์หญิงใหญ่เป็นเพียงสตรีที่ไร้ซึ่งพละกำลัง มิเช่นนั้นเรื่องราวในครั้งนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น
“เจ้าจะช่วยข้า? ช่วยอย่างไร?” หลี่เต้ารู้ดีว่าองค์หญิงหมิงเยว่ไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เห็น เขาไม่เคยล่วงรู้พลังที่แท้จริงของนาง แต่เขาเชื่อในสัญชาตญาณของตน เขาไม่รู้สึกถึงภัยคุกคามจากร่างของนาง ระดับเช่นนี้ยังไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับเจียนจื่อเต้าได้
จีหมิงเยว่ไม่ได้เอ่ยวาจา นางทำเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมองเจียนจื่อเต้าก่อนจะยื่นมือออกไป หลี่เต้ามองท่าทางของจีหมิงเยว่ที่อยู่ด้านข้างด้วยความสงสัยที่เพิ่มมากขึ้นในใจ หลังจากการพูดคุยเมื่อครู่ เขายิ่งรู้สึว่า ‘องค์หญิงหมิงเยว่’ ในยามนี้ แตกต่างจากองค
