มถอยอย่างรุนแรง ผลลัพธ์คือจะทำให้ต้าเฉียนเกิดภัยพิบัติและหายนะต่าง ๆ มากมาย”
“เมื่อถึงตอนนั้นแล้ว ผลร้ายที่เกิดขึ้นก็จะตกอยู่บนอูอันกง”
“แน่นอน ยังมีความเป็นไปได้สุดท้ายนั่นคือ ทั้งสองฝ่ายต่างก็บาดเจ็บด้วยกันทั้งคู่”
“แต่ความเป็นไปได้นี้มีน้อยมาก อีกทั้งผลลัพธ์ก็ไม่ได้ดีไปกว่าความเป็นไปได้ที่สองสักเท่าไร”
ในตอนนั้นเอง เถียซานเหนียงก็ได้สังเกตเห็นสีหน้าอันสงบนิ่งของจีหมิงเยว่ นางพลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากถามว่า “หมิงเยว่ เจ้ามีวิธีใช่หรือไม่”
ทันใดนั้นทุกคนก็ต่างจ้องมองไปที่องค์หญิงหมิงเยว่
“มี แต่ทว่ามีเงื่อนไข” จีหมิงเยว่ไม่ได้ปิดบัง
“เงื่อนไขอะไรหรือ” เถียซานเหนียงเอ่ยถามออกมาโดยไม่รู้ตัว
จีหมิงเยว่ไม่ได้ให้คำตอบโดยตรง นางเพียงเหลือบมองไปยังลานกว้างตรงกลางพลางพึมพำว่า “ก็ขึ้นอยู่กับว่าอูอันกงจะทำได้ถึงขั้นไหน”
ม่านควันและคลื่นพลังสลายไปเผยให้เห็นลานกว้างตรงกลาง เมื่อทุกคนมองเห็นได้อย่างชัดเจนแล้ว ก็พากันตกตะลึงอย่างอดไม่ได้
ณ ใจกลางลานกว้างใหญ่ได้ถูกขุดเป็นโพรงลึก เหลือเพียงหลุมขนาดมหึมา และในหลุมนั้นก็มีร่างหนึ่งนอนอยู่ เมื่อทุกคนเห็นหลี่เต้า สายตาทั้งหมดก็จับจ้องไปที่เขา ในชั่วขณะถัดมาหลี่เต้าก็พลันขยับตัว เขาลุกพรวดขึ้นยืนจากในหลุมทันที เนื่องด้วยอาภรณ์บนร่างขาดวิ่น หลี่เต้าจึงยกมือขึ้นดึงเสื้อผ้าที่ขาดทิ้งไป เผยให้เห็นร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่า ในตอนนั้นเองทุกคนก็เห็นช