“เจ้าอยากตายหรือ!”
ท่าทางหยิ่งผยองของหลี่เต้าทำให้เจียนจื่อเต้าโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่ในขณะเดียวกันในใจของเขาก็รู้สึกโล่งอกอยู่บ้าง จากการปะทะกันก่อนหน้านี้เขาพบว่าสาเหตุที่ตนเองถูกกดดันจนมุม ส่วนใหญ่เป็นเพราะง้าวเล่มใหญ่นั้น ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดสายฟ้าบนง้าวนั้นถึงได้ทำให้เขาชาจนต้องเสียเปรียบในทุกจังหวะ และตอนนี้หลี่เต้าได้สละง้าวออกไปเอง แม้จะดูเหมือนดูถูกเขาแต่นี่ก็ถือเป็นโอกาสของเขาไม่ใช่หรือ เมื่อคิดถึงตรงนี้เจียนจื่อเต้าก็แอบเยาะหยันในใจ แต่ร่างกายของเขาก็ตอบสนองต่อท่าทีของหลี่เต้า โดยการระดมพลังปราณแท้พุ่งเข้าใส่ทันที ภาพตรงหน้านี้ทำให้ผู้คนที่ยืนดูอยู่ต่างขมวดคิ้ว คนที่อยู่ฝ่ายหลี่เต้าไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงยอมสละความได้เปรียบที่มี ในไม่ช้าเจียนจื่อเต้าก็ได้มาถึงตรงหน้าหลี่เต้า
หลังจากที่หลี่เต้าประมือกับเจียนจื่อเต้าแล้ว เขาก็พบว่าเจียนจื่อเต้าและประมุขสำนักปราบสวรรค์ ต่างก็เดินบนเส้นทางการฝึกลมปราณเช่นเดียวกัน วิชายุทธ์ที่ชำนาญคือการต่อสู้ด้วยหมัดและเท้า เมื่อสูญเสียข้อได้เปรียบด้านอาวุธ ทั้งสองก็ต่างโต้ตอบกันไปมาอย่างสูสี ภาพนี้ทำให้เจียนจื่อเต้ารู้สึกปลาบปลื้มยินดียิ่งนัก หลังจากที่อีกฝ่ายละทิ้งข้อได้เปรียบด้านอาวุธ พลังก็ลดลงอย่างฮวบฮาบ เขาต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี หมัดเทพไร้ขีดจำกัด!
ทันใดนั้นเจียนจื่อเต้าพลันเหวี่ยงหมัดทั้งสองออกไป กลายเป็นเงากำปั้นที่ปกคลุมไปทั่วฟ้า แม้
