ื่อเต้าพุ่งเข้าโจมตีหลี่เต้าพร้อมกับมังกรแห่งชะตาสีดำที่พันรอบกายทันที
แตกต่างจากครั้งก่อน คราวนี้ทุกครั้งที่เจียนจื่อเต้าออกท่าโจมตีจะมีเสียงคำรามของมังกรดังตามมา จากนั้นความรู้สึกกดดันที่มองไม่เห็นก็ปกคลุมรอบกายหลี่เต้า ราวกับว่าโลกใบนี้กำลังจำกัดความสามารถของเขา การที่หลี่เต้าถูกลดทอนพลังก็เท่ากับการเพิ่มพลังให้เจียนจื่อเต้า
ชั่วขณะหนึ่งเจียนจื่อเต้าได้ครองความได้เปรียบเอาไว้
อาณาเขต… ความรู้สึกถูกจำกัดนี้ทำให้หลี่เต้ารู้สึกราวกับว่า เจียนจื่อเต้าได้เปิดอาณาเขตขึ้นมา ในสถานการณ์ปกติเพียงแค่ออกจากบริเวณอาณาเขตก็พอ แต่น่าเสียดายที่มันเป็นไปไม่ได้ เพราะมังกรดำแห่งชะตาที่ถูกนำมาใช้นั้น มันคือชะตาแผ่นดินของต้าเฉียน อาณาเขตครอบคลุมทั่วทั้งต้าเฉียน
เขาคงไม่มีทางวิ่งออกไปสู้กับเจียนจื่อเต้านอกแผ่นดินต้าเฉียนได้หรอก เขาไม่ใช่คนโง่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ได้แต่ต้องสู้อย่างเต็มที่ อาณาเขตงั้นหรือ ชะตาแผ่นดินใช่หรือไม่ ก็ต้องดูกันว่าใครจะอึดกว่ากัน ส่วนผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นจากการเสื่อมถอยของต้าเฉียนและชะตาแผ่นดินนั้น หลี่เต้าไม่สนใจจะคิดถึงมันเลยแม้แต้น้อย ถึงอย่างไรเสียต้าเฉียนก็ไม่ใช่บ้านเมืองของเขา ดังนั้นหลี่เต้าจึงระดมพลังทั้งหมดออกมาในทันที
“โจมตี”
หลังจากถอยหลังหนึ่งก้าว ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในใจของหลี่เต้า ในชั่วขณะถัดมาคลื่นพลังมหาศาลก็ระเบิดออกมาจากรอบกายเขา พลังปราณโลหิตอันน่าส
