ล่าง ในห้วงความคิดเขานึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ในตำหนักเฉียน “อู่อันกง หวังว่าฝ่าบาทและข้าจะไม่ไว้ใจผิดคน”
หลังจากรวบรวมลมปราณของตนเองแล้ว จ้าวจื่อเต๋าก็ค่อยๆ เดินออกมาจากซากกำแพงที่พังทลาย พลังของเทพมนุษย์แผ่ซ่านออกมาอย่างเต็มที่ ในยามนี้ท่ามกลางสายฟ้าที่แลบแปลบเป็นครั้งคราวบนท้องฟ้า จ้าวจื่อเต๋าดูราวกับเป็นเทพเจ้าหรือปีศาจ แผ่รัศมีกดดันอย่างหนักหน่วงออกมา
อีกด้านหนึ่ง หลี่เต้าสัมผัสได้ถึงพลังกดดันที่ส่งมาถึงร่าง สีหน้าของเขาสงบนิ่ง แต่ในดวงตากลับมีประกายกระหายการต่อสู้ผุดขึ้นมา
เทพมนุษย์…
