็นคนตระกูลจ้าวของเราแล้วไม่ใช่หรือ”
“พูดถูก ในเมื่อเป็นคนของตระกูลจ้าวก็ไม่มีปัญหา เขาสามารถขึ้นครองราชย์ได้ ต้าเฉียนของพวกเราก็อาจก้าวไปอีกขั้น”
“มันก็เป็นผลดีต่อพวกเราด้วย ยิ่งต้าเฉียนแข็งแกร่ง พลังมังกรก็ยิ่งเข้มข้น พวกเราเองก็ยิ่งมีโอกาสทะลวงขั้นเทพมนุษย์”
“แล้วคนที่ฮ่องเต้จ้าวซิงเลือกไว้จะทำอย่างไร?”
“เรื่องนี้สุดท้ายแล้วก็เป็นเพราะพระองค์ทรงทำเรื่องเหลวไหลเกินไป เลือกสตรีขึ้นครองราชย์ช่างไร้สาระเหลือเกิน ถึงจะรักพระธิดามากเพียงใดก็ไม่ควรทำถึงเพียงนี้ พวกเราคุ้มครองชีวิตนางไว้ก็พอ”
ยิ่งจ้าวจื่อเต๋าแสดงความสามารถออกมาได้น่าตื่นตะลึงเพียงใด ทั้งสามคนก็ยิ่งรู้สึกว่าการเลือกของตนถูกต้อง ถึงขั้นไม่สนใจพระราชโองการของฮ่องเต้ ขณะที่ทั้งสามคนกำลังถกเถียงกันอย่างคึกคัก ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านข้าง
“ข้าเกรงว่าทั้งสามท่านจะดีใจเร็วเกินไป”
“ขันทีจ้าวมีความเห็นอะไรหรือ?” แม้ว่าวรยุทธ์ของจ้าวจงจะสูงกว่าพวกเขาเล็กน้อย หากว่ากันด้วยวัยวุฒิแล้วยังห่างกันอยู่มาก
จ้าวจงไม่ได้สนใจคำเรียกขาน เขาเอ่ยเสียงเรียบว่า “ข้าจะกล้ามีความเห็นได้อย่างไร เพียงแต่อยากจะบอกว่าตราบใดที่เรื่องยังไม่ถึงที่สุด อย่าเพิ่งด่วนสรุปจะดีกว่า”
องครักษ์คนหนึ่งแค่นเสียงเบาๆ พูดว่า “งั้นก็ดูกันไปว่าคนที่เจ้ากับฮ่องเต้เห็นว่าดีงามอย่างอู่อันกง จะสามารถสร้างปาฏิหาริย์อะไรได้อีก”
จ้าวจงไม่ได้ตอบ สายตามองลงไปยังด้าน
