ี่มีคนมากมายเช่นนี้ก็เพราะ นอกจากคนใต้บังคับบัญชาของจ้าวจื่อเต๋าเองแล้ว กลุ่มคนที่เคยอยู่ใต้บังคับบัญชาของจ้าวเชียวก็เลือกที่จะสนับสนุนจ้าวจื่อเต๋าด้วยเช่นกัน
ดังนั้นคนที่สนับสนุนจ้าวจื่อเต๋าจึงหันไปมองพวกที่เลือกจะนิ่งเงียบ
จ้าวจงกวาดตามมองขุนนางทั้งหลายพลางเอ่ยเสียงเย็น “พวกเจ้าจะขัดพระราชโองการสุดท้ายของฝ่าบาทหรือ?”
หลิวเซินก้าวออกมากล่าว “ท่านขันทีจ้าว พวกเราไม่ได้มีเจตนาจะขัดพระราชโองการ เพียงแต่พระราชโองการนั้นไม่เหมาะสมจริงๆ เพื่อต้าเฉียน เพื่อทุกคน องค์รัชทายาทจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด”
“อยากตายหรือ!”
ทันใดนั้นจ้าวจงก็ตัดสินใจลงมือทันที ต่อให้เขาไม่สามารถจัดการจ้าวจื่อเต๋าได้ แต่การจะจัดการขุนนางธรรมดาคนหนึ่งก็ย่อมทำได้
แต่แล้วในชั่วขณะถัดมา จ้าวจื่อเต๋าก็พลันยื่นมือออกมาขวางกั้นระหว่างทั้งสองคนเอาไว้ ใช้พลังมังกรสกัดการโจมตีของจ้าวจง
เมื่อเห็นภาพตรงหน้านี้จ้าวจงก็หรี่ตาลง แม้เขาจะไม่สามารถทำร้ายจ้าวจื่อเต๋าได้ แต่ด้วยความเร็วในการลงมือโจมตีของเขา คนทั่วไปย่อมไม่สามารถสกัดได้
จ้าวจื่อเต๋ามองพลังที่สลายไปตรงหน้าแล้วเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า “ขันทีจ้าวไม่ต้องโกรธถึงเพียงนี้ นี่เป็นเพียงความคิดของพวกเขาเท่านั้น หรือว่าท่านขันทีจะสังหารพวกเขาทั้งหมด?”
จ้าวจงแค่นหัวเราะ “ขัดต่อพระราชโองการของฝ่าบาท หากสังหารให้หมดแล้วจะเป็นไรไป”
จิตสังหารอันเย็นเยียบทำให้บรรดาขุนนางที่เลือกสนับสนุนจ้
